Σήμερα Τρίτη του Πάσχα Τιμούμε τη Μνήμη του Μεγάλου Αγίου Ραφαήλ

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής

Χριστός Ανέστη !

Λαμπροτρίτη 1463 – 2025. 572 ολόκληρα χρόνια από το Mαρτύριο του Μεγάλου Αγίου Ραφαήλ, ενός Αγίου συνδεδεμένου με τις πιο κομβικές εποχές. Ένας επίκαιρος Άγιος. Ένας τόσο παλιός, μα συνάμα και τόσο σύγχρονος. Ο Άγιος Ραφαήλ γεννήθηκε στο νησί του Οδυσσέα την Ιθάκη στα 1410, κατά κόσμον Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης, είχε ως επάγγελμα αυτό του στρατιωτικού με υψηλό μάλιστα αξίωμα αυτό του χιλίαρχου – Ιατρού στον βυζαντινό στρατό. Ο Άγιος Ραφαήλ, όντας Γεώργιος, συνόδευσε τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η’ τον Παλαιολόγο, αδελφό του Κωνσταντίνου ΙΑ του Παλαιολόγου του τελευταίου Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, στην σύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας ως φρουρός του.

Ο κατά κόσμον Γεώργιος ενθουσιασμένος από τους λόγους ενός Ιερέα κατά την επίσκεψη του στο στρατόπεδο τον ώθησε να γίνει Mοναχός, έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη και του Πρωτοσύγκελου, ενώ μάλιστα στάλθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Μορλαί της Γαλλίας ως Ιεραπόστολος. Εκεί γνώρισε τον Άγιο Νικόλαο τον Διάκονο φοιτητή Ιατρικής από την Θεσσαλονίκη με τον οποίο ήταν και είναι αχώριστοι. Ο Άγιος ήταν γνωστός για τον ενάρετο βίο του, τον χαρισματικό λόγο, και την αγάπη του. Αξίζει να αναφερθεί πως τόσο το αξίωμα, αλλά τόσο και την αποστολή στο Μορλαί ανατέθηκαν στον Άγιο από τον φίλο του Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Περί το 1452 όμως ο Άγιος Ραφαήλ εξορίστηκε από την Κωνσταντινούπολη από τον ίδιο τον Κωνσταντίνο, γιατί ο Άγιος αρνήθηκε να συμμετάσχει στο παπικό συλλείτουργο που έλαβε χώρα λίγο πριν την Άλωση, κάτι που εξόργισε τον Αυτοκράτορα. Ο Άγιος λοιπόν μαζί με τον Άγιο Νικόλαο βρέθηκε στην Λέσβο μένοντας εκεί 10 έτη, διατηρώντας ορφανοτροφείο και μοναστήρι στην Θερμή. Εκεί Μεγάλη Παρασκευή του Σωτηρίου έτους 1463 και έχοντας μόλις τελέσει την ακολουθία του Επιταφίου, έφτασε το μαντάτο πως οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό, έπιασαν τον Άγιο, τον βασάνισαν, του έκοψαν την σιαγόνα και τον άφησαν τρεις ημέρες αιμόφυρτο, αφού τον είχαν βασανίσει τραβώντας του την γενειάδα, σέρνοντάς στον στις πέτρες, τρυπώντας τον με σουβλιά, γυμνό. Ταυτόχρονα βασάνιζαν τον Άγιο Νικόλαο τον οποίο κρέμασαν στο δένδρο και από την μεγάλη θλίψη του που έβλεπε τα βασανιστήρια του Γέροντά του, ξεψύχησε από ανακοπή. Το αποκορύφωμα της κτηνωδίας των Τούρκων ήταν το μαρτύριο της Αγίας Ειρήνης 12 ετών στην ηλικία όπου της έκοψαν το χεράκι, την έβαλαν καυτό νερό στο στόμα και την έκαψαν σε ένα πιθάρι μπροστά στα έντρομα μάτια των γονέων της, οι οποίοι και εκείνοι βασανίστηκαν, όπως όλο το χωριό. Την Λαμπροτρίτη ολοκληρώθηκε η σφαγή με τον θάνατο του Αγίου Ραφαήλ, αφού τον κρέμασαν ανάποδα στο δένδρο και του έκοψαν τις καρωτίδες. Ο Άγιος Ραφαήλ ήταν ο τελευταίος από όλο το χωριό που μαρτύρησε.

500 ολόκληρα χρόνια κανείς δεν γνώριζε τα μαρτύρια και τους Αγίους αυτούς, ώσπου γύρω στο 1960 ο Άγιος εμφανίστηκε στην κυρία Αγγελική Ράλλη, κτήτορα της μέγιστης Μονής των Αγίων στην Θερμή, αλλά και σε άλλους ανθρώπους εξιστορώντας τα μαρτύριά τους. Η Παναγία σε εμφάνισή της σε κάποιον ευλαβή Θερμιώτη είχε πει πως το χωριό τους είναι η δεύτερη Ιερουσαλήμ. Σιγά σιγά μετά από πολύ αγώνα βρέθηκαν τα λείψανα των Αγίων. Των νεοφανών Αγίων, Ραφαήλ του Οσιομάρτυρος – Μεγαλομάρτυρος, του Αγίου Νικολάου του Διακόνου, και τις Αγίας παρθενομάρτυρος και παιδομάρτυρος Ειρήνης. Οι Άγιοι αυτοί λοιπόν είναι νεομάρτυρες, νεοφανείς, σύγχρονοι και παλαιοί, γιατί έζησαν το Βυζάντιο στις τελευταίες του πνοές όπως και την Άλωση της Πόλης, μαρτύρησαν από τους πρώτους, αν όχι ως πρώτοι μάρτυρες της Ρωμιοσύνης, κατά την τουρκοκρατία και ζώντας την αρχή των θλιβερών 400 ετών της σκλαβιάς και εμφανίστηκαν στην σύγχρονη εποχή στην δεκαετία του 60′ όπου δημιουργούνταν δειλά δειλά σημερινός κόσμος για να τον ευλογήσουν. Εμφανίστηκαν και από τότε δεν έπαψαν να μας βοηθούν, να μας δίνουν δύναμη, να θαυματουργούν. Τα θαύματά τους είναι τόσα πολλά και τόσο μεγάλα που έχουν γραφεί δεκάδες βιβλία και πάλι δεν έχουν χωρέσει.

Είναι Άγιοι όλων των εποχών. Άγιοι προστάτες για όλα τα ιατρικά θέματα. Άγιοι δημοφιλής, αγαπητοί, τρέχουν συνεχώς λυτρώνοντας μας από τις ασθένειες της ψυχής και του σώματος και αυτό το μαρτυρούν τα χιλιάδες παιδιά που φέρουν το όνομα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος, Οσιομάρτυρος, Νεομάρτυρος και νεοφανούς Ραφαήλ του εξ Ιθάκης και εν Λέσβω μαρτυρήσαντος.

Μεγάλη η Χάρη των Αγίων, να μας σκεπάζουν αδέλφια, και να μας χαρίζουν λίγη από την πίστη, την υπομονή και την αγάπη τους για τον Χριστό.

Τις πρεσβείες τους να έχουμε!