Του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, Τοπικός εκδότης – Συγγραφέας Το 1900 ο λευκός πληθυσμός είχε ποσοστό 36% στο παγκόσμιο σύνολο, ενώ σήμερα μόνο 8%. Αυτό υποστήριξε μια δημοσίευση στο Χ που ο Ίλον Μασκ τη σχολίασε λέγοντας: «Οι λευκοί είναι μια ραγδαία φθίνουσα μειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού». Κάποιες ιστοσελίδες ελέγχου δημοσιεύσεων ισχυρίστηκαν πως το πραγματικό ποσοστό των λευκών το 1900 ήταν 25%-30%, ενώ σήμερα 10%-12%. Ακόμη και με αυτή τη διόρθωση επιβεβαίωσαν μια ανησυχητική μείωση ως και σχεδόν τρεις φορές του ποσοστού των λευκών (από 30% σε 12%). Πέρα από τις…
ΠερισσότεραΚατηγορία: Ιδεολογία
Η μακιαβελική δυναμική του Προσωπικού Αριθμού
Γράφει η Ευγενία Σαρηγιαννίδη, Ψυχολόγος «Δεν είμαστε στην ίδια την συχνότητα, δεν είμαστε στον ίδιο τον σταθμό, τα όνειρά μου έχουν ταυτότητα, τα όνειρά σου έχουν αριθμό.» ~ Λαϊκό Άσμα Ο νέος Homo, που οραματίζεται η μεταμοντέρνα εποχή, θα είναι ένας σύγχρονος αν-ιστορικός, αν-εθνικός, α-τοπος, α-φυλος κλπ. νομάς, που θα περιδιαβαίνει υποτίθεται τον κόσμο χωρίς να μετακινείται απαραίτητα από τον καναπέ του σπιτιού του, θα αξιοποιεί τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, υποβιβάζοντας το πνεύμα του σε λειτουργικό σύστημα και την σκέψη του σε μια διαδικασία υπολογισμού. Η μετανθρωποποίηση…
ΠερισσότεραΊων Δραγούμης και γλωσσικό ζήτημα
Γράφει ο Βαθυκύανος Γλαυκῶψ «Ἡ γραμμένη γλώσσα, ὅπως σ’ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου, ἔχει κάτι τι τὸ επιτηδευμένο (artificial). Καὶ ἡ δικὴ μας λοιπὸν φυσικὰ πρέπει νὰ τὸ ἔχη. Οἱ ἄκροι δημοτικιστές δὲν τὸ ἀναγνωρίζουν. Αὐτὴ ἡ ἐπιτήδευση μὲ κάνει καὶ γράφω -«σκοτοῦρα» καὶ ὅχι «σκουτοῦρα», -«αὑτὸς» καὶ ὅχι «ἁφτὸς», -«δεν θέλω» καὶ ὄχι καὶ «ὅχι δὲ θέλω». Αὑτὴ ἡ ἐπιτήδευση, εἶναι ἡ ἐνθύμηση τῆς καταγωγῆς κάθε λέξεως καὶ τῆς συνέχειας τῆς γλῶσσας»[1]. ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ Προ ενός έτους, αποπειράθηκε υπό του αυτού γράφοντος η εξέταση της Ελληνικής…
ΠερισσότεραΣχολιάζοντας και Ερμηνεύοντας: Περί Ισοκράτους (Β’)
Γράφει ο Βαθυκύανος Γλαυκῶψ Στο προηγούμενο άρθρο αναλύθηκε η σχέση του Ισοκράτους σχετικά με τις ιδέες του Πανελληνισμού, που αποτέλεσαν συλλήψεις όμοιες με της συγχρόνου εποχής. Αναλύθηκαν τα περί ευρέσεως ζωτικού χώρου εξαιτίας του υπερπληθυσμού των Ελλήνων. Το παρόν άρθρο, αποφαίνεται πάλι στον υπερπληθυσμό και στην λύση της πανελλήνιας εκστρατείας κατά της Περσίας προκειμένου να εξασφαλισθεί ο ζωτικός χώρος, όπερ και εγένετο στην συνέχεια. Τέλος αναλύεται η αποδοχή ή όχι της πανελλήνιας ιδέας στον Ελληνικό κόσμο. Η πρόθεση του Ισοκράτους για δημιουργία νέων πόλεων, δύναται να εκληφθεί ως απόπειρα…
ΠερισσότεραΣχολιάζοντας και Ερμηνεύοντας: Περί Ισοκράτους (Α’)
Γράφει ο Βαθυκύανος Γλαυκῶψ Ο Ισοκράτης (436-338 π.Χ.), ρήτωρ και συγγραφεύς ρητορικών λόγων συγκαταλέγεται στους βασικότερους εκπροσώπους της Ιδέας του Πανελληνισμού, μιας ιδέας με σαφή ψήγματα του εθνικισμού. Ο Ισοκράτης, αρχικά μέσω των συντοπιτών του Αθηναίων και ύστερα γράφοντας σε ηγεμόνες και βασιλείς ελληνικών κρατών, προς παραίνεση για συσπείρωση όλων των Ελλήνων γίνεται ο κύριος στοχαστής στη Πανελλήνιας ιδέας. Σε αυτήν την σειρά θα μελετήσουμε αποσπάσματα διαφόρων του κειμένων αναλύοντας την συλλογιστική του γύρω από την ιδέα αυτήν και σε σχέση του Πανελληνισμού με το εθνικισμό, που αναδύεται από…
ΠερισσότεραΚόμμα ή Κίνημα;
Ανέκαθεν στην κοινωνία και κυρίως σε ένα μεγάλο μέρος του πατριωτικού και του εκκλησιαστικού χώρου, υπήρχαν δύο άκρα όσον αφορά την πολιτική δράση και την ενασχόληση με τα κοινά. Το ένα άκρο, το οποίο συναντάται λανθασμένα σε μερίδα Χριστιανών Πιστών, υποστηρίζει ότι ο πνευματικός άνθρωπος δεν πρέπει να ασχολείται καθόλου με τα κοινά. Να μην δραστηριοποιείται, να μην αγωνίζεται, να μην ψηφίζει ή συμμετέχει σε κάποιον κομματικό φορέα και να διαφοροποιείται από καθετί πολιτικό. Ο Πιστός για αυτούς πρέπει να ασχολείται αυστηρά με τα θρησκευτικά του καθήκοντα και να αδιαφορεί…
ΠερισσότεραΗ δολοφονία της σκέψεως
Πώς τα συστημικά ΜΜΕ, μεταξύ των οποίων και η ΕΡΤ, «δολοφόνησαν» δεύτερη φορά τον νεαρό Αμερικανό συντηρητικό Τσάρλυ Κερκ – Τι σημαίνει η ιδιότης «ακροδεξιός» που του απέδωσαν και οι ειρωνικές αναφορές «μάρτυς του τραμπισμού» – Οργή Τραμπ κατά της ριζοσπαστικής Αριστεράς Του Ευθ. Π. Πέτρου Μερικές χιλιάδες μίλια μακριά από την Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών, ένας νέος Έλληνας έγραφε στα κοινωνικά δίκτυα: «Ο Πρόεδρος γλίτωσε, ο Τσάρλυ όχι». Ήταν μια αυθόρμητη αντίδρασις στην δολοφονία του Τσάρλυ Κερκ, που έπεσε νεκρός από την σφαίρα κάποιου που στόχο είχε…
ΠερισσότεραΜα, δολοφονούν οι μαύροι και οι αντιφασίστες;
Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών, Νομική ΕΚΠΑ Ο αγώνας απαιτεί θυσίες. Όποιος φοβάται πέφτει και κοιμάται, λέγαμε όσοι περάσαμε εκπαίδευση σε σχολές εφέδρων αξιωματικών στον στρατό ξηράς. Όσοι, όμως, δεν ορρωδούν προ των σκληρών συνεπειών της ελευθεροστομίας τους πληρώνουν αδρά την τόλμη και το θάρρος τους. Ο Τσάρλι Κέρκ, ένας συντηρητικός ακτιβιστής, πρότυπο οικογενειάρχου, καλού χριστιανού και σαφώς αντινεοταξίτη εθνικιστού –στον οποίον ο Τράμπ οφείλει ομολογουμένως την εκτεταμένη απήχησή του στα νεανικά κοινά– είχε ακριβώς αυτές τις αρετές που εκλείπουν από τον μέσο τρομαγμένο μικροαστό, ο…
ΠερισσότεραΑιώνια Νέοι – Αιώνια Ανώριμοι – Αιώνια Δούλοι
Ἡ ἀποθέωση τῆς ἀπεριόριστης καὶ ἀχαλίνωτης νεότητας εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ εἴδη τοῦ συρμοῦ ποὺ προωθεῖ ἡ ὑπεραγορὰ ψυχοναρκωτικῶν τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ. Ὁ ἀπόλυτος καπιταλισμὸς μᾶς παροτρύνει νὰ μείνουμε γιὰ πάντα νέοι. Ἡ θρησκεία τῆς τεχνολογίας μᾶς ὑπόσχεται ὅτι στὸ μέλλον θὰ ζοῦμε διακόσια χρόνια καὶ θὰ εἴμαστε νέοι καὶ ὑγιεῖς. Ἕνα φάντασμα ψυχαναγκαστικῆς ἐφηβείας φαίνεται νὰ ἔχει στοιχειώσει τὸν δυτικὸ κόσμο. Βλέπουμε παντοῦ ξεμωραμένους μεσήλικες καὶ παλιμπαιδίζοντες συνταξιούχους, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ πραγματικοὶ νέοι εἶναι λιγότεροι ἀπὸ ποτὲ ἄλλοτε καὶ ταυτόχρονα σπρώχνονται στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας, καταδικασμένοι νὰ ζοῦν στὸν…
ΠερισσότεραΑπό το έθνος-κράτος στην υπερδομή των ΜΚΟ
Του Αλκιβιάδη Κεφαλά, Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Στην Αρκαδία, όταν φθινοπωριάζει, ο αέρας κατεβαίνει από το Μαίναλο σαν δροσερή ανάσα που ξεχάστηκε. Από τα 85 χωριά του Δήμου Τρίπολης, μόνο σε 5 θα ανοίξουν τα σχολεία τον Σεπτέμβριο. Οι αυλές χορτάριασαν μέχρι τον ασβέστη, οι πόρτες κλειστές, κι ένα κουδούνι κρεμασμένο που δεν ξέρεις αν είναι μουσικό όργανο ή ενθύμιο. Εκεί, μέσα στη σιωπή, ακούγεται καθαρά μια αλλαγή αιώνα. Κάποτε το κράτος ήταν υπόσχεση ζωής, ο δάσκαλος, ο γιατρός,…
Περισσότερα