Ο λόγος για τις ένοχες πράξεις και για τις πτώσεις είναι σκοτεινός και ακατανόητος για κάθε ψυχή. Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ποιες πτώσεις μας προέρχονται από αμέλεια, ποιες από σκόπιμη εγκατάλειψη του Θεού και ποιες από αποστροφή του Θεού. Το μόνο που κάποιος μου εξήγησε είναι, ότι όσες μας συμβαίνουν από σκόπιμη παραχώρηση του Θεού έχουν σύντομη επανόρθωση, διότι ο Θεός που μας παρέδωσε δεν μας αφήνει επί πολύ αιχμαλώτους σε αυτές.
Όσοι επέσαμε, ας πολεμήσουμε προ πάντων τον δαίμονα της λύπης. Διότι αυτός έρχεται δίπλα μας την ώρα της προσευχής, μάς ενθυμίζει την προηγουμένη μας παρρησία και προσπαθεί να αχρηστεύσει την προσευχή μας.
Μην τρομάξεις όταν πέφτεις κάθε ημέρα. Αντιθέτως να ίστασαι ανδρείως και οπωσδήποτε θα ευλαβηθεί την υπομονή σου ο φύλαξ άγγελός σου. Όσο είναι ακόμη πρόσφατο και ζεστό το τραύμα, τόσο και ευκολότερα θεραπεύεται. Ενώ τα τραύματα που εχρόνισαν, σαν παραμελημένα και αποσκληρυμένα, δύσκολα θεραπεύονται• και χρειάζονται για να θεραπευθούν πολύ κόπο και νυστέρι και ξυράφι και το εδώ το πυρ των καυτηριασμών (δηλαδή το πυρ των εδώ θλίψεων, εν αντιθέσει με το μελλοντικό πυρ της κολάσεως).
Πολλά ψυχικά τραύματα που εχρόνισαν είναι ανίατα. Στον Θεόν όμως όλα είναι δυνατά. Πριν από την πτώση οι δαίμονες αποκαλούν τον Θεόν φιλάνθρωπο. Μετά όμως από την πτώση τον αποκαλούν σκληρό.
ΠΗΓΗ: ΚΛΙΜΑΞ, ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 1996
