«Η ζωή μου δεν έχει τόσην αξίαν όσην οι χριστιανοί μου. Είμαι κήρυξ των χριστιανικών αληθειών, δούλος Χριστού και ποιμήν λογικών προβάτων. Πως να τα εγκαταλείψω; Θα τα κατασπαράξουν οι βαρείς λύκοι που δὲν φείδονται του ποιμνίου. Θα μείνω πλησίον των χριστιανών μου. Ουδένα ηδίκησα. Τουναντίον όλους τους έχω εξυπηρετήσει και υποχρεώσει. Τρεις φορές έως τώρα με έχουν συλλάβει, αλλά ο Παντοδύναμος Θεός με έσωσε. Θα μείνω εις το χωριό, ωσότου ο Ειρηνοποιός Κύριος στείλη την ειρήνη εις τον τόπον μας και επανέλθει η χαρα και η ασφάλεια».
π. Γεώργιος Σκρέκας, ιερομάρτυρας στα χέρια των κομμουνιστών που ύστερα από πολυήμερα βασανιστήρια τόν σταύρωσαν ζωντανό, και ύστερα νεκρό τόν πυροβόλησαν στο μέτωπο, στους κροτάφους, τού έβγαλαν τα μάτια και τού λόγχισαν τα πλευρά, μια μέρα 11 Απριλίου το 1947, Μεγάλη Παρασκευή.
Για να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε, όταν μιλάμε για τον Συμμοριτοπόλεμο και τους υποστηρικτές της αριστεράς. Αυτούς που ορισμένοι σέβονται τους αγώνες της.
~ Τάσος Μαλεσιάδας, ιστορικός ~
