Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής
Τους τελευταίους μήνες, επικρατεί μια ατμόσφαιρα φιλελευθερισμού και δήθεν ενσυναίσθησης. Σε συναυλίες, σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, σε εμπορικά καταστήματα ακόμα και στους δρόμους, επαναστάτες του καναπέ, φωνάζουν υπέρ της ελευθερίας της Παλαιστίνης, με εμμονή, κλείνοντας τα μάτια σε όλα τα άλλα μέτωπα πολέμου και αδικίας.Φωνάζουν για ελευθερία στην Παλαιστίνη ενώ οι ίδιοι δεν είναι ελεύθεροι, ενώ στην χώρα τους εισβάλουν καραβάνια χιλιάδων στρατεύσιμων ανδρών από την Ανατολή, καθιστώντας την Ελλάδα έναν ξέφραγο αμπέλι, μια χώρα που έχει σημασία υπάρξεως σύμφωνα με την ΝΤΠ μόνο ως χώρα υποδοχής φανατικών ισλαμιστών δήθεν προσφύγων, οι οποίοι έχουν τις απόλυτες ανέσεις, κινητό τελευταίας τεχνολογίας, μισθό και στέγη ενώ μόλις πριν λίγες μέρες μια άστεγη Ελληνίδα γυναίκα ανατινάχθηκε από την απελπισία και την ανέχεια, ενώ αυτοί πλουσιοπάροχα απολαμβάνουν το ελεύθερο πεδίο που ο Έλληνας απλόχερα τους έχει δώσει.
Η Κρήτη και η Ρόδος έχουν μετατραπεί σε νησιά φαντάσματα, ο φόβος κυριαρχεί παντού, η Αθήνα έχει αφήσει προ πολλού την αίγλη και τα περασμένα μεγαλεία της και πλέον μοιάζει περισσότερο με την Καμπούλ παρά με την δημοκρατική και πάλαι ποτέ ένδοξη Αθήνα. Φόβος, τρόμος, και ο Έλληνας να κοιμάται με τα τσαρούχια όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος, και μέσα σε όλα αυτά θυμάται, αν και σκλάβος, την έννοια της ελευθερίας και δεν κοιτά να ελευθερωθεί αλλά θέλει να ελευθερώσει. Γίνεται όμως σκλάβος να ελευθερώσει σκλάβο; Και όμως ο Έλληνας σήμερα νιώθει μεγάλος και τρανός, με ανύπαρκτη εσωτερική και εξωτερική πολιτική, χωρίς οι πολιτικοί της να αποπνέουν σεβασμό, με ατιμώρητα εγκλήματα, υποκλοπές και σκάνδαλα, αλλά ο Έλληνας δεν ζητά την δική του ελευθερία αλλά της Παλαιστίνης ξεχνώντας την Κύπρο, την Βόρεια Ήπειρο, την Μακεδονία, την ανατολική Θράκη, την Κωνσταντινούπολη, τον Πόντο, την Καππαδοκία και την μικρά Ασία. Αυτή είναι η προπαγάνδα, αυτός και ο σκοπός τους, να ξεχάσει ο Έλληνας την Ελλάδα, να ξεχάσει τα δικά του βάσανα, τα εγκλήματα εις βάρος τους και εις βάρος της Πατρίδος του.
Είναι μια παραπλάνηση, ότι όλοι αυτοί που φωνάζουν ελευθερία στην Γάζα δεν βοήθησαν ούτε την Συρία ούτε κανέναν χριστιανικό πληθυσμό. Και ενώ φωνάζουν για την Παλαιστίνη δεν θέλουν να την βοηθήσουν. Αυτοί που μιλάνε για ειρήνη είναι αυτοί που ετοιμάζονται για πόλεμο και αυτοί που προκαλούν τον πόλεμο. Ο Έλληνας ξέρει να συντρέχει ορθόδοξα αλλά θέλουν να ξεχάσει, αλλά κανένας δεν ξέχνα και τίποτα δεν ξεχνιέται. Ο Έλληνας ας ξεσηκωθεί για την Πατρίδα του, ας φωνάξει για την δική του ελευθερία, και ας ανάψει και ένα κερί για την Γάζα, ας αναθέσουμε λοιπόν την Γάζα στον Θεό μέσω της προσευχής μας , και ας επικεντρωθούμε στην δική μας καταστροφή και στις παγίδες – προδοσίες που μας στήνουν με τους απέναντι, με τους κάτω και με τους δίπλα, γιατί η Ελλάδα πάντα είναι σε πόλεμο, πάντα επίγεια είναι μόνη της , χωρίς φιλίες και συμμαχίες, γιατί όσους νομίζαμε για φίλους αργότερα αποδείχθηκαν εχθροί. Οι μόνοι φίλοι της Ελλάδας είναι η Μεγαλόχαρη μας που σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε, οι Άγιοι και φυσικά ο Κύριος μας .
Ας σταματήσουμε τον ύπνο λοιπόν και ας ξεσηκωθούμε πριν να είναι αργά, ας έχουμε γρήγορον νοῦ καὶ καρδίαν νήφουσα, όπως ψάλλουμε στο ύμνο προς τον Χριστό μας. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Προσοχή και προσευχή, πίστη και ελπίδα για μια Ελλάδα ορθόδοξη και ελληνική όπως της αξίζει.
Ή Τώρα ή πότε, Αδέλφια!
Δεν θα τους περάσει!
Ο Χριστός θα νικήσει!
