Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής
12 Ιουλίου 1994 και ώρα 11 το πρωί έφυγε από την ζωή για το αιώνιο ταξίδι, ο Άγιος Ασυρματιστής του Χριστού, ο Όσιος Παϊσίος ο Αγιορείτης, ο κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, ο δημοφιλέστερος σύγχρονος Άγιος. Ο Όσιος που σύνδεσε το όνομά του με το Άγιον Όρος. Που για χάρη του, επισκέπτονταν το περιβόλι της Παναγίας χιλιάδες άνθρωποι, μόνο και μόνο για να ακούσουν ένα λόγο του, για να ασπαστούν το χέρι του και να πάρουν δύναμη ώστε να συνεχίσουν την πάλη της Ζωής.
Ο Άγιος Παϊσίος, από παιδί ήταν ενωμένος με την Ρωμέικη λεβεντιά, τον πόνο, την προσφυγιά, αλλά και την πνευματική αρχοντιά και την Αγιότητα της Καππαδοκίας. Ο Ιερέας που τον βάπτισε αλλά και του χάρισε το όνομα του ήταν ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, ο Χατζηεφεντής των Φαράσων, ο ιατρός Χριστιανών και Μουσουλμάνων, αλλά και ο πνευματικός καθοδηγητής των Φαρασιωτών, όπως και του ίδιου του Αγίου, παρόλο που δεν συναντήθηκαν ποτέ. Ο Άγιος Παϊσίος είχε πάντα στο νου και στην ψυχή του τον Άγιο Αρσένιο. Έκανε την ανακομιδή των λειψάνων του, την σύναξη μαρτυριών για την έκδοση του βίου του, τού έχτισε Μοναστήρια, τον ένιωθε Γέροντα του, δίπλα του, μιας και με το όνομα του πήρε και την ευχή να γίνει καλόγερος στην θέση του.
Ο Άγιος Παϊσίος, λοιπόν, ανέλαβε και το φορτίο της Μικράς Ασίας, όπως ακριβώς το κληρονόμησε από τον Άγιο του, τους γονείς και την γιαγιά του. Τον πόθο δηλαδή για επιστροφή στα πάτρια εδάφη. Ήταν ο Άγιος που αναπτέρωσε τις ελπίδες του Έθνους μας. Ήταν ο Άγιος που μίλησε για το Ποθούμενο, που μας έκανε να κατανοήσουμε τι εστί Καθ’ ημάς Ανατολή, που επανάφερε τις Προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και τις συμπλήρωσε, τις εξήγησε, τις ερμήνευσε, όπως και τις προφητείες του Αγίου Αρσενίου για επαναπατρισμό και αναλαμπή του Γένους.
Ο Άγιος Παϊσίος είναι ο Αγίος Πατριώτης. Έτρεφε τεράστιο ενδιαφέρον και πόθο για την Ελλάδα, αγαπούσε τους Ήρωες, την λεβεντιά και το φιλότιμο τα κατεξοχήν ελληνικά χαρακτηριστικά. Ο Άγιος Παϊσίος μίλησε και ανακεφαλαίωσε την πρακτικότητα, την εφαρμογή της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Έγραψε, ενημέρωσε και αφύπνισε και για αυτό αγαπήθηκε και αγαπιέται τόσο και θα συνεχίσει να αγαπιέται, γιατί ήταν επίκαιρος και πολλές φορές πιο μπροστά από την τρέχουσα εποχή. Ήταν έτοιμος να αφουγκραστεί, να προσευχηθεί, να παρηγορίσει και να πονέσει για κάθε άνθρωπο. Ήταν γεμάτος αγάπη, συμπόνια, και λύσεις, κατά Θεόν λύσεις, σε κάθε προβλήμα. Ήταν εκεί για όλους πάρα τα δικά του προβλήματα υγείας και όλος δοσμένος στην αγάπη.
Ο Άγιος Παϊσίος είναι αναδιαμφισβήτητα το σύμβολο του Αγίου Όρους, της Αναλαμπής και της Ρωμιοσύνης. Όποιος θέλει να ξεκινήσει τον αγώνα του στην πίστη, ξεκινά από τα βιβλία του, από τους λόγους τους, τις Προφητείες του, την παρουσία του. Γιατί η παρουσία του έγινε εντονότερη μετά την κοίμησή του και αυτό το επιβεβαιώνουν οι χιλιάδες που συρρέουν καθημερινά για να προσκυνήσουν το λιτό, και κατ’ εντολήν του, ταπεινό τάφο του, και να γεμίσουν δάκρυα το χώμα που τον σκεπάζει, με την βεβαιότητα πως θα τους ακούσει, θα τους βοηθήσει και θα τους καταλάβει.
Όσα και να γράψει κανείς για αυτόν τον Άγιο είναι λίγα. Πώς να εξηγηθεί η αγάπη που είχε για τον κόσμο και η αγάπη που του είχε ο κόσμος;
Πάντως ένα είναι σίγουρο. Ο Άγιος Παϊσίος μιλούσε στις καρδιές. Αντιλαμβανόταν την ψυχή και με λεπτότητα την κατευθύνε στον Χριστό. Ήξερε να φλογίζει τις καρδιές από αγάπη για την Πατρίδα. Το ίδιο κάνει και στις μέρες μας. Ανάβει το κερί της ψυχής του κανενός μας, φωτίζοντας τα βάθη της και οδηγώντας της στον Χριστό και στην Ελλάδα.
Αδέλφια ας έχουμε την ευχή και τις πρεσβείες του. Ας είναι οδηγός της προσωπικής, αλλά και της Εθνικής μας Αναλαμπής.
