Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών, Νομική ΕΚΠΑ
Πόσο πιο βαθειά στον βούρκο της ασχημοσύνης, της ασεβείας, της αναιδείας και του αξιοθρηνήτου ευτελισμού θα αφιχθεί η εγχωρία ελιτοκρατία των αθεόφοβων, η οποία κατέχουσα πάσας τας εξουσίας εν τη χώρα ταύτη δεν πιστεύει σε τίποτε πέραν του πλούτου, οιστρηλατημένη από την όσφρηση του χρήματος ; Επί δεκαετίες τα καλώς πετσωμένα κανάλια της διαπλοκής, τα οποία όζουν από τον υπόνομο της διαφθοράς, ως παχυλώς μισθωμένοι βραχίονες του κατεστημένου έχουν αναλάβει εργολαβικώς να αποδομούν συστηματικώς στην καθημερινή οθόνη της αθλιότητος κάθε πρότυπο, σταθερά και σύμβολο, τα οποία περιβάλλονται την έννοια της ιερότητος, προάγοντας στον αντίποδα τα εφάμαρτα είδωλα του νεοεποχιτισμού. Δεν υπάρχει ταινία, σειρά, εκπομπή, η οποία πέραν της εμμονικής υπερπροβολής πάντοτε ενός τουλάχιστον κιναίδου εις θέσιν αδικημένου να μην προσπαθεί οσάκις αναγκάζεται να αναφερθεί στην Ορθοδοξία να διακωμωδήσει, διαπομπεύσει και διασύρει επί μακρόν άχρι αηδιαστικής μεροληψίας έναν εφημέριο, έναν επίσκοπο, μία ευαγγελική εντολή, ένα πρόταγμα χριστιανικό. Η σταγών, όμως, η οποία εξεχείλισε το ποτήριον της υπερμέτρου δίκην όνου υπόμονής μας, έρευσε μ’ αυτό το βδελυρό τηλεοπτικό έκτρωμα, το οποίο επεχείρησαν να παρουσιάσουν ωσάν αθώα κωμωδία αφελείς, χριστομάχοι και πληρωμένοι δημοσιολογούντες, για να κατευνάζουν την δεδικαιολογημένη αγανάκτηση ενός κόσμου που έχει γκώσει από τον εμπαιγμό, την προπαγάνδα και το ψέμα.
Ο ‘‘ Φόνος στο καμπαναριό’’ δεν είναι ένα συνηθισμένο συμπαθητικό χαμηλής ποιότητος σήριαλ κορεσμένο από ακατάσχετη μπουρδολογία, βρεφικά ανέκδοτα του πεζοδρομίου και κλασσική πλοκή βγαλμένη μέσα από την φυσική πορεία των πραγμάτων. Πρόκειται για μια ευθεία, κατάφωρη και απροκάλυπτη προσβολή απέναντι στα ιερά και τα όσια της Εκκλησίας μας, μία εμετική διαστρέβλωση της αληθείας του μοναστικού βίου, μία ανόσια παραχάραξη της πραγματικότητος του ορθοδόξου ασκητισμού, του καρδιακού αγώνος προς την ταπείνωση και τη σταυρική πορεία θυσίας και αυταπαρνήσεως όλων όσοι έλαβον το Μεγάλο και Αγγελικό Σχήμα. Όσοι λαϊκοί και κληρικοί ηξιώθησαν να γνωρίσουν εκ του σύνεγγυς, μέσα από μεστές βιωματικές επαφές, τον θεσμό του μοναχισμού έχουν επίγνωση πως ούτος δεν σχετίζεται ούτε με μυστικές αξιόποινες πράξεις ούτε με χυδαία φρασεολογία ούτε με πονηρούς αλληλοσκανδαλισμούς ούτε με κοσμικές ανέσεις και αχαλίνωτες περιπτύξεις εν σκότει, κρυπτώ και παραβύστω, όπως αποπειράται ουχί υποχθονίως, αλλά έμπροσθεν των ημετέρων γυμνών οφθαλμών, ο κύκλος των εμπλέων μιαρότητος επεισοδίων να μάς πείσει. Ταύτα απορρέουν κατ’ αποκλειστικότητα από την οργιώδη σατανική φαντασία των ανησύχων νοών όλων ημών, ήτοι των κοινών μεταπτωτικών θνητών, οι οποίοι πάσχουμε από τη δαιμονική πλήν όμως μαζική σήμερον διαταραχή να ορώμεν πάντοτε και παντού στη ζωή των άλλων τον δικό μας βουτηγμένο στον δυσώδη ρύπο της αμαρτίας βίο ως πιστό αντικαθρέφτισμα. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος μίλησε και έγραψε καλύτερα από τον καθένα ψυχωφελή συγγράμματα για την τελείαν μοναχική ζωή, όπως αυτή αποκρυσταλλώθηκε στη Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, δεν έκανε πουθενά λόγο ότι ένας από τους πιο σοβαρούς τρόπους πραγματώσεως της ενώσεως με τον Τριαδικό Θεό του απείρου ελέους και της ανεξαντλήτου Αγάπης μέσα από τον οποίον άνθρωποι καταβαλλόμενοι από τον άπαυστο και αεικίνητο θείο πόθο ασκούνται δια της νοεράς προσευχής και της χριστομιμήτου υπακοής «ἵνα ὁμοιωθῶσιν τῷ Ἀναστάντι Κυρίῳ», μπορεί να γίνει αντικείμενο παροχής γέλωτος, ευθυμίας και φαρσοκωμωδίας. Ο ένθεος ζήλος, ο άσβεστος έρωτας προς τον Νυμφίο Χριστό, ο οποίος πυροβόλησε αφοπλιστικά τις καρδιές πολλών χριστιανών για την ισάγγελον ζωή των μοναχών, μπορεί να ομοιάζει σε ορισμένους με άλλον έναν αστικό μύθο της καταπιεστικής πατριαρχίας, αλλά δι’ημάς είναι το διαρκές αιτούμενο για την κατά Χάριν θέωση, το εύφορο χωράφι που καλλιεργείται καθημερινά, για να καρποφορήσει την κοινωνία με τον Νικήσαντα θανάτω τον θάνατον. Εκείνοι που κατήργησαν δια παντός την κακόβουλη βλασφημία ως τυποποιημένο έγκλημα στον ποινικό κώδικα είναι οι ίδιοι που έδωσαν εντολή στα κανάλια της αισχρότητος ό,τι φέρει ράσα να χλευάζεται, όποιο στόμα ομιλεί για Θεό να εισπράττει ειρωνεία κι όποια ψυχή ευθυγραμμίζεται με τον πνευματικό νόμο να λοιδορείται, ώστε να εξοικειωθεί μία κοινή γνώμη που δεν θα σέβεται τίποτε, δεν θα πιστεύει τίποτε και δεν θα ορρωδεί προ ουδενός Αγίου Πατρός.
Τηλεοπτικές σειρές, οι οποίες υβρίζουσες, υπονομεύουσες και εκχυδαΐζουσες το μήνυμα του Ευαγγελίου έχουν βαλθεί να εκριζώσουν την Πίστη από μέσα μας, να μάς κάνουν να υποκύψουμε σε πειρασμούς και να απαρνηθούμε όσα μάς άγουν ταπεινά στον ανήφορο της ενθέου κοινωνίας, μη σεβόμενες την θρησκευτική ελευθερία των Ορθοδόξων, η οποία συναρτάται με την απαίτηση για αποχή από πράξεις προσβολής σε βάρος του πυρήνος της θρησκεύτικής μας πεποιθήσεως, υπό νομικούς όρους, δεν θα πρέπει απλώς να αποσυρθούν, αλλά να παύσουν οριστικώς μαζί με τους τηλεοπτικούς σταθμούς που ευθύνονται για την επιτομή της αθλιότητος. Λουκέτο, σφράγισμα και δήμευση περιουσίας σε κάθε προπαγανδιστική επιχείρηση που επικοινωνεί στον απλό κόσμο μία κίβδηλη πραγματικότητα για την Ορθοδοξία, γεμάτη υποκρισία και απάτη. Ήρθε η ώρα να άρουμε επαναστατικώς το φραγγέλιο της Ομολογίας, διότι στην Τελική Κρίση θα λογοδοτήσουμε για το πόσο υπερασπιστήκαμε ή όχι την Αλήθεια του Χριστού.
