Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών
Η ελλαδίτικη Αριστερά διέπλασε ένα μύθο από την μεταπολίτευση και εντεύθεν ότι ο ΔΣΕ ήταν συνέχεια της εθνικής αντιστάσεως και πως το 1949 νίκησαν οι «ταγματασφαλίτες» και οι «φασίστες, φιλοναζιστές» σε βάρος των «δυνάμεων της προόδου». Ανάμεσα στις απειράριθμες διαστρεβλώσεις της ιστορίας και τις σκόπιμες παραλείψεις των προθέσεων, δράσεων και σχεδιασμών του, το ΚΚΕ αποσιωπά τεχνηέντως δύο μεγάλες αλήθειες: κατά πρώτον, ότι ένεκα της υπογραφής του Συμφώνου Ρίμπερντροπ-Μολότωφ οι κομμουνιστές ήσαν επιστήθιοι σύμμαχοι της ναζιστικής Γερμανίας, και, κατά δεύτερον, όταν χώρισαν τα τσανάκια τους μόλις τον Ιούνιο του 1941, είχαν αποφασίσει την πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας μετά την ήττα του Άξονος.
Ο ΕΛΑΣ, ο στρατιωτικός βραχίονας του κόμματος, σκότωσε κατά την κατοχή λιγότερους Γερμανούς απ’ ό,τι ομαίμους Έλληνες. Οι πρώτοι συνήθιζαν να πεθαίνουν περισσότερο από φυσικά αίτια παρά από συμμορίτη με σταυρωτά φυσεκλίκια (τελαμώνες), ο οποίος ξόδευε τις σφαίρες του κατά προτεραιότητα εναντίον κάθε αθώου αρνητού του ηθικού του πλεονεκτήματος, με ιδιαιτέρα προτίμηση στους Ιερείς και τους Χωροφύλακες των οποίων το λαρύγγι περνούσαν παραχρήμα λεπίδι, όπως μάς διηγούταν πρόσφατα εξ ιδίας εμπειρίας από τα χωριά του ΠαπαΔημήτρη του Γκαγκαστάθη ο Γέροντας Αθανάσιος από την Ι.Μ. Παναγίας Ελεούσης Ξυνιάδος σε μία ομάδα ΕΟΝιτών.
Μετά τα Δεκεμβριανά του 1944, το ΚΚΕ καίτοι ηττημένο κατά κράτος επεχείρησε να αιματοκυλήσει την Πατρίδα και τον λαό, για να εγκαταστήσει βιαίως δικτατορία του προλεταριάτου, αίροντας τα όπλα κατά του νομίμου Βασιλείου της Ελλάδος. Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος, ο οποίος, όπως έχουμε πεί και κατά το παρελθόν, ούτε «δημοκρατικός», ούτε «στρατός» ούτε «ελληνικός» ήτο, ξεκοίλιαζε αγρότες, βίαζε μανάδες, έκαιγε χωριά, εκτελούσε ομαδικά αιχμαλώτους και επέδειξε απύθμενη βιαιότητα, αγριότητα και αναλγησία εναντίον όποιου αντιστεκόταν με σθένος στην «κυβέρνηση του βουνού». Την ώρα που η Βασίλισσα Φρειδερίκη περιέθαλπτε, τάϊζε, πότιζε, ψυχαγωγούσε και παρείχε στοιχειώδη εκπαίδευση σε αβοήθητα ανήλικα, οργανώνοντας τις περιώνυμες Παιδουπόλεις σωτηρίας, ο ΔΣΕ διενεργούσε φρικώδη παιδομαζώματα στην επαρχία -μία τακτική που μόνο οι Οθωμανοί Μουσουλμάνοι αποτόλμησαν- στέλνοντας εν συνεχεία Ελληνόπουλα στις χώρες του Ανατολικού Μπλόκ, για να επιστρέψουν γενίτσαροι και να ενταχθούν στις ένοπλες επάλξεις του αντάρτικου κατά του Στέμματος και του Έθνους. Ποτέ δεν έκρυψαν ότι μύχιος πόθος τους ήταν να μετατραπεί η Ελλάδα σε ένα περιορισμένο σοβιετικό προτεκτοράτο, μία κομμουνιστική μπανανία, με σύνορα μέχρι τον Πηνειό, στην οποία θα έκαναν κουμάντο ο Ζαχαριάδης και η παρέα του, και με γειτονική φίλια χώρα ένα νεοσύστατο «Μακεδονικό κράτος» που θα περιελάμβανε ως κορμό την μία και ελληνική πλήν όμως εκχωρημένη Μακεδονία μας. Ο λαός δεν τούς ονομάτισε τυχαία ως εαμοβούλγαρους. Σε κανένα σχολικό εγχειρίδιο δεν θα διδαχθούν ποτέ τα παιδιά μας ότι, όταν έπεφτε ο Γράμμος, η συντριπτική πλειονότητα των συμμοριτών ήταν σλαβόφωνοι αποσχιστές των ΝΟΦ. Μέχρι τελευταίας στιγμής πολεμούσαν εναντίον της μάνας Ελλάδος με μίσος, εμπάθεια και ανίερο σκοπό την παράδοσή τμήματός της σε ξένη δύναμη σε συνεργασία με το ΝΟΦ και τις σλαβικές κομμουνιστικές χώρες από τις οποίες ελάμβαναν αδρά οικονομική και στρατιωτική ενίσχυση.
Τι κι αν έπεσε, όμως, ο Γράμμος, τα κομμούνια έκτοτε δεν έβαλαν μυαλό. Φέτος 2026 το ΚΚΕ σκαρφίστηκε να εορτάσει τη συμπλήρωση 80 ετών από την ίδρυση του ΔΣΕ, διενεργώντας εκδηλώσεις, ομιλίες, πεζοπορίες και φυσιολατρικές εξορμήσεις στις πλαγιές και τις βουνοκορφές, στο Κάμενικ και τη Λυκόρραχη, όπου οι ιδεολογικοί τους πρόγονοι έφαγαν λάσπη, μπαρούτι και βόλι στο κεφάλι από τα πρωτοπαλλήκαρα των ΛΟΚ με το τιμημένο εθνόσημο. Πείσμονες και αμετανόητοι, ωσάν τον εωσφόρο που δεν θέλει να ταπεινωθεί, αρνούνται να αποδεχτούν την αμετάκλητη ιστορική ήττα τους, εμμένουν στην αστεία προπαγάνδα τους και φαντασιώνονται ότι ανακαταλαμβάνουν τα οχυρά της προδοσίας τους, οργανώνοντας πορείες νέων κατσαπλιάδων με τις κόκκινες σημαίες του σταλινικού εθνομηδενισμού, για να μας δείξουν ότι υπάρχουν και ότι συνεχίζουν νοερά τον αγώνα της μειοδοσίας, ο οποίος ευτυχώς τσακίστηκε οριστικά 31 Αυγούστου 1949.
Οι κομμουνιστές, αδερφοί μου, όμως, δεν είναι άξιοι ούτε οίκτου ούτε συμπόνοιας. Από το 1974 το ΚΚΕ ενεδύθη τον μανδύα της ιεράς αγελάδος με πλήρες άσυλο για κάθε του δήλωση και με θεμελιωμένο ακαταδίωκτο για κάθε του δράση, με αποτέλεσμα να εξακολουθήσει να κατηχεί τη νέα γενεά στα ιστορικά ψεύδη των μαχών του ΔΣΕ, να διαβρώνει τις συνειδήσεις των νέων με μαρξιστικό δηλητήριο και να μυεί φοιτητές και εργαζομένους στις τάξεις των στελεχών του. Επί 52 ολόκληρα χρόνια οι κομμουνιστές ζημιώνουν το Έθνος με τους μύθους και τις συκοφαντίες τους εναντίον του, ενώ η αστική δημοκρατία αντί να τους θέσει εκτός νόμου, πολύ έξυπνα τους ενσωμάτωσε, ώστε σήμερα να καταδιώκει λυσσωδώς τους Εθνικιστές που αγωνίζονται για πραγματική ελευθερία. Ένας δεύτερος Γράμμος θα έλυνε το πρόβλημα άνευ ετέρου και χωρίς περιστροφές, βάζοντας τέλος στον απάτριδα κόκκινο ολοκληρωτισμό, ο οποίος πολεμά εισέτι το Έθνος μας. Αυτήν την Κυριακή 30-08-2026, πρώτα ο Θεός, θα τιμήσουμε, λοιπόν, τους ήρωες του Εθνικού Στρατού, οι οποίοι υπό την φυσική στρατιωτική ηγεσία του Στρατηγού Αλεξάνδρου Παπάγου, έθαψαν κυριολεκτικά στην άμμο τους συμμορίτες αναρχικούς μισητές αυτής της Πατρίδος.
