Γράφει ο Δημήτριος Τσότρας, μέλος της Ε.Ο.Ν. Πειραιώς
Χριστός Ανέστη, χαρά μου! Με αυτόν τον χαιρετισμό χαιρετούσε όλον τον χρόνο ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ. Και πώς να μην είμαστε χαρούμενοι; Ο Χριστός Αναστήθηκε, ο Άδης άνοιξε τις πύλες του για να βγουν έξω οι άνθρωποι, ο θάνατος ηττήθηκε, ο Σατανάς δέθηκε και η αμαρτία έχασε την ισχύ της.
Εδώ στην κοσμική ζωή κι ένα ακόμη γεγονός γέμισε την ψυχή μας ελπίδα. Οι Ναοί τη Μεγάλη Εβδομάδα ήταν γεμάτοι από νέους και νέες. Την ημέρα της Αναστάσεως οι Εκκλησιές μας σε πόλεις και χωριά είχαν πολύ κόσμο μέχρι το τέλος της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας, με μεγάλο ποσοστό των συμμετεχόντων να ήταν νέοι άνθρωποι.
Αυτό το γεγονός έρχεται να επιβεβαιώσει τη νέα τάση που διαμορφώνεται στην ελληνική νεολαία, αλλά παρατηρείται και σε άλλες χώρες παγκοσμίως. Μια σιωπηλή “Ορθόδοξη Χριστιανική Αντεπίθεση” της νεολαίας λαμβάνει χώρα κάτω από τα ραντάρ. Τις Κυριακές στη Θεία Λειτουργία αυξάνεται ραγδαία η συμμετοχή των νέων. Χιλιάδες βίντεο με ορθόδοξο χριστιανικό περιεχόμενο κατακλύζουν το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (TikTok, Instagram, YouTube, Facebook, κ.τ.λ.) και γίνονται “viral” με εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια προβολές. Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ χιλιάδες νέοι ανακαλύπτουν την Ορθοδοξία και βαπτίζονται Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Ένα φαινόμενο που έχει κάνει εντύπωση και σε διεθνή συστημικά ΜΜΕ, όπως οι New York Times.
Προς έκπληξη όλων αυτών των αθέων και αντιχριστιανών “θεωρητικών” και καθηγητάδων, οι οποίοι τις τελευταίες δεκαετίες έλεγαν ότι το πανανθρώπινο φαινόμενο του Θρησκεύειν φτάνει στο τέλος του, η πραγματικότητα τούς διαψεύδει παντελώς. Στην ουσία βρισκόμαστε στην αρχή ενός νέου θρησκευτικού πολέμου στη Μέση Ανατολή μεταξύ Ισλαμισμού και Ιουδαϊσμού, ενώ στη Δύση η πτώση του Καθολικισμού και του Προτεσταντισμού, οδηγεί στην ανάπτυξη του Ισλάμ, της Ορθοδοξίας, αλλά και άλλων ανατολίτικων θρησκειών (Ινδουισμός, Βουδισμός, κ.τ.λ.).
Ο σύγχρονος άνθρωπος απεγνωσμένος και αηδιασμένος από τον υλιστικό τρόπο ζωής, την υπερκατανάλωση, τον πανσεξουαλισμό, τον αθεϊσμό και τον εωσφορικό ατομοκεντρισμό αναζητά και πάλι τη βοήθεια από το Θείο για την ψυχολογική και πνευματική του ενίσχυση. Απέναντι στις παλαιότερες γενιές που επέβαλαν την άρρωστη ιδεολογία του “όλα επιτρέπονται” και του μηδενισμού, οι νέοι σήμερα σηκώνουν ανάστημα αντίστασης σε έναν σάπιο κόσμο που είναι προδιαγεγραμμένος να σβήσει.
Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί έχουμε χρέος με το παράδειγμά μας, τη συμμετοχή μας στα Μυστήρια της Εκκλησίας, την ειλικρινή μας Μετάνοια, το συνεχή πνευματικό αγώνα και την Ομολογία Πίστεως μπροστά σε γνωστούς και αγνώστους να δείξουμε τον μοναδικό σίγουρο δρόμο που οδηγεί στη Σωτηρία. Τον δρόμο του Αγώνα και της Αλήθειας. Τη στενή και τεθλιμμένη οδό του Χριστού, της Εκκλησίας Του, της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως.
