Η λίμνη της Μενδώνης και οι τουρκικές σειρές

Η δύναμις της τηλοψίας καθίσταται υπερδύναμη, αφού έχει το κατάλληλο υπόβαθρο για να τροποποιήσει ουχί μονάχα τις απόψεις των πολιτών πάνω σε ένα πολιτικό ζήτημα αλλά και τη ψυχολογική τους κατάσταση. Βαθμηδόν η λοιμική λησμονείται, ενώ επιβλήδην κατέλαβε το περισσότερο χρόνο στα ειδησεογραφικά δελτία η σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Ο απηυδισμένος παγανός ως μη επιλήσμων αλλά περισσότερο ως άθυρμα των ΜΜΕ ανυπερθέτως υιοθετεί τις απόψεις των εξωνημένων δημοσιογράφων, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια δεν μεταδίδουν ειδήσεις, αλλά έτι περαιτέρω διαμορφώνουν επεκτεταμένως τις πεποιθήσεις των τηλεθεατών. Ως επιγέννημα, η κριτική άποψη των πολιτών χάνεται, ενώ συνάμα ο πληθυσμός μετατρέπεται σε αγελαία μάζα, η οποία ακολουθεί αυθωρεί και παραχρήμα τα κελεύσματα των ιθυνόντων.

Οι αφόρητες πιέσεις των δημοσιογράφων, που πραγματοποιούνται υπαινικτικά και μη καταφέρνουν δόλια, μολονότι πλειστάκις πιστεύουμε πως δεν γίνεται, να μας αλλάξουν τα πιστεύω μας, έστω και σε χαμηλή κλίμακα. Ουχί με σπασμωδικό τρόπο αλλά με ιδιαίτερη προσοχή προλειαίνουν το έδαφος για να καταστεί λυσιτελής η προπαγάνδα, καίτοι ένεκεν του βόρβορου η πειθώ στο συρφετό φαίνεται πιο ευχερής. Δίχως αμφιβολία, ο οιοσδήποτε ερίζει κατά της κρατούσης άποψης, ήτοι συνήθως της κρατικής, τότε εξαπολύονται εις αυτόν μύδρους και συνάμα αποκλείεται παντελώς από τα συστημικά μέσα ενημερώσεως.

Επί παραδείγματι, η περιβόητη ειδησεογραφική ιστοσελίδα  «Spuntik» δεν μπορεί πλέον να μεταφέρει ειδήσεις, καθότι εν πρώτης προέρχεται από τον εχθρό της κυβερνήσεως, Ρωσία, και δη δεν μεταφέρει τη πραγματικότητα. Ποια είναι όμως η πραγματικότις; Είναι αυτή μονάχα των συστημικών ΜΜΕ, που εργάζονται ουχί μονάχα για τους καναλάρχες αλλά και για τα Υπουργεία και το Μέγαρο Μάξιμου; Και εν τέλει ποιος είναι αυτός που θα χωρίσει τα ΜΜΕ σε αυτά που εκφέρουν την αλήθεια και εις αυτά που αποτελούν χρήστες και επαγγελματίες του ψεύδους; Σίγουρα όχι το κράτος! Ενδεχομένως οι πολίτες, οι οποίοι μέσω των νούμερων τηλεθέασης θα υποδείξουν τη προτίμησή τους.

Ωσαύτως, ο επίδεκτος και μη από τη καθεστηκυία τάξη, επιτρέπεται εκ του Συντάγματος να εκφέρει την άποψή του, αφού ο πλουραλισμός αποτελεί κομμάτι μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας, ενώ η λογοκρισία παρακλάδι μιας δικτατορίας. Εφεξής, θα καταστούμε μάρτυρες γεγονότων που διαβάζαμε στα ιστορικά βιβλία, όταν μέσα ενημέρωσης αποκλείονταν ένεκα της αντίθετης άποψης που εξέφραζαν ή όταν ουκ εικότως ενταφιάζονταν διάφορες υποθέσεις, που αφορούσαν πολιτικά πρόσωπα.

Ο καλπασμός του Υπουργείου Πολιτισμού, στο οποίο ηγείται μία απολίτιστη, καθώς φαίνεται μέσω των αποφάσεών της, θεωρεί άξαφνα το Ρωσικό πολιτισμό, ως έναν πολιτισμό που δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται ένδον της Ελληνικής Επικράτειας. Το εύλογο ερώτημα, είναι εάν επί παραδείγματι «Η λίμνη των κύκνων», η οποία ακυρώθηκε, σχετίζεται με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ποιος ο λόγος οι θαμώνες να μην έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν θεατρικές παραστάσεις, οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί και βραβευθεί; Είναι κύρωση η παύση πολιτιστικών εκδηλώσεων, που προέρχονται από τη Ρωσία και ουδεμία σχέση έχουν με τη στρατιωτική σύγκρουση;

 

Τουναντίον, οι τουρκικές τηλεοπτικές σειρές προβάλλονται καθημερινώς στα κανάλια, όταν η Τουρκία κατέχει το βόρειο κομμάτι της Κύπρου μας, όταν επιζητούν την αποστρατικοποίηση των νήσων μας, όταν ομιλούν για γαλάζια πατρίδα και κυριαρχικά δικαιώματα, όταν κάθε απόλυτα νόμιμη διεκδίκηση της Ελλάδος θεωρείτε από αυτούς αφορμή ενάρξεως πολέμου («casus belli»). Ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις η ελευθερία της γνώμης υπερισχύει της αιώνιας έχθρας μεταξύ των δύο αυτών κρατών. Η έχθρα Ελλάδος μεταξύ Ρωσίας είναι μεγαλύτερη μεταξύ αυτής της Ελλάδος και της Τουρκίας; Σίγουρα όχι. Πάντως, η Ελλάδα ουδέποτε προανήγγειλε την ρίψη τουρκικών αεροσκαφών όταν πραγματοποιούν υπερπτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά οι τούρκοι, ενώ εσφαλμένα το έκανε απέναντι στη Ρωσία, όταν ουδέν κέρδος μπορεί να έχει.

Πάντως, ως Έλληνες μπορούμε να ευελπιστούμε πως η Τουρκία, η οποία εισέτι αποτελεί τον επιτήδειο ουδέτερο της διεθνούς σκηνής ενδέχεται εν τέλει μέσω της οξυδερκούς διπλωματίας της να αυτοκαταστραφεί. Βέβαια, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος θα καταστεί έκδημος την ερχόμενη Κυριακή, όταν και θα συναντήσει τον ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν, κάτι το οποίο έγινε γνωστό από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ως είθισται. Είθε η φαρέτρα μας να αποτελείται από διεκδικήσεις και ουχί μονάχα από έτοιμες απαντήσεις προς τις ατελεύτητες επιθυμίες του σουλτάνου, όστις ήδη έχει κατά νου τις ερχόμενες εκλογές στη Τουρκία.

Συνελόντι ειπείν, ο πολιτισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις πολεμικές συγκρούσεις. Η καχεξία του διεθνούς γίγνεσθαι είναι γνωστή τοις πάσι με τις εξουσίες ανά το κόσμο να γνωρίζουν κάτι το καινοφανές, αφού η εγκατάσκηψις της Τουρκίας στη Κύπρο δεν πήρε μεγάλες διαστάσεις στο δημοσιογραφικό και πολιτικό περιβάλλον, όπως και οι βομβαρδισμοί κατά της Σερβίας ή ο πόλεμος στο Ναγκόρνο – Καραμπάχ. Η υφιστάμενη κατάσταση θυμίζει «προπύλαια» παγκοσμίων πολέμων.

 

 

Διονύσιος Σ. Δραγώνας

Φοιτητής Νομικής NUP,

Κοινωνικής Θεολογίας ΕΚΠΑ

 

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο