Εσχατολογία, ψεκασμένες θεωρίες ή μήπως η απτή αλήθεια;

Γράφει ο Γεώργιος Γρηγοριάδης, μέλος της Ε.Ο.Ν. Θεσσαλονίκης

Με αφορμή την χθεσινή διαμαρτυρία που έλαβε χώρα στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης και συμμετείχε το κίνημα μας, προκύπτουν κάποια ερωτήματα αλλά και απαντώνται άλλα, όχι μόνο για το θέμα για το οποίο έγινε η διαμαρτυρία αλλά και για άλλες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας.

Στο χθεσινό συλλαλητήριο έδειξαν έμπρακτα οι συμμετέχοντες την αντίθεσή τους αλλά και την αγανάκτηση τους για τις παρελάσεις αίσχους, για το νομοσχέδιο γάμου ομοφυλοφίλων και υιοθέτησης παιδιών από αυτούς, για την στοχοποίηση κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου που διαφωνεί και αντιδρά στα παραπάνω αλλά για την μαζική πλύση εγκεφάλου και την απέραντη προπαγάνδα υπέρ της woke αντζέντας. Ορθόδοξες χριστιανικές οικογένειες σε ομολογιακό αγώνα, νεολαία μικρή αλλά με τσαγανό, μεγαλύτεροι σε ηλικία οικογενειάρχες ή μη και μερίδα πνευματικών κληρικών και λαϊκών έδωσαν το παρόν σε αυτή την έκρηξη αγανάκτησης, ακομμάτιστα, χωρίς καμία υποστήριξη πλην αυτής  του Θεού. Αναρωτιέμαι που ήταν όλοι αυτοί που λένε πως είναι εναντίον των gay prides και που γέμισαν αποδοκιμαστικούς σχολιασμούς σε όλες τις δημοσιεύσεις που αναφέρονται σε αυτό. Που είναι εκείνοι και εκείνες που συμμετείχαν στο λεγόμενο family pride. Γιατί κάθε μεγάλη συγκέντρωση όπως φερειπείν το κίνημα των αγανακτισμένων, το μακεδονικό συλλαλητήριο, το family pride και άλλες, καταλήγουν τόσο αποδεκατισμένες. Θέματα όπως ο πόλεμος που δέχεται η υγιής και φυσιολογική οικογένεια, η ακρίβεια και διαφθορά είναι επίκαιρα, φλέγοντα και καίρια, οπότε η επανάληψη διαμαρτυριών είναι επιτακτική. Αν και ξέρω η απάντηση είναι απλή και δυσάρεστη ακόμα διερωτώμαι περί του τι είδους ψυχοσύνθεση έχουν όλοι αυτοί/ες που συμμετείχαν μια φορά κι αν  ή συμφωνούν απλά στη θεωρία; Εδώ έχουμε τη μια παθογένεια που ήθελα να αναφέρω.

Την δεύτερη παθογένεια που ήθελα να αναφέρω την έχει πει με λίγα λόγια ένας ομιλητής στην χθεσινή διαδήλωση όπου περιέγραψε τον “ορθόδοξο” νεοέλληνα, ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας, δηλαδή αυτόν που παντρεύεται μετά τα 30 (όχι με τον εκκλησιαστικό γάμο, κι αν κάνει τέτοιον θα τον κάνει μαζί με τη βάπτιση του παιδιού του, ήτοι η “παραδοσιακή γαμοβάπτιση”)vκάνει ένα έως δύο ή και καθόλου παιδιά, που είναι ανοιχτός σε έκτρωση λόγω τάχα των οικονομικών δυσχερειών ή επειδή δήθεν ήταν ατύχημα η σύλληψη του παιδιού, αυτόν που θα πάει εκκλησία μόνο Πάσχα, Χριστούγεννα, άντε βαριά βαριά και δεκαπενταύγουστο για να ανάψει μόνο ένα κερί κ.λπ.. Αυτός είναι ο νέος τύπος πιστού-απίστου. Κατά τη γνώμη μου κάπως έτσι αρχίζει και η εξοικείωση με την διαστροφή και έτσι εξηγούνται πολλά για την αδιαφορία και παθογένεια αυτή.

Τρίτη παθογένεια που όμως έχει άμεση σχέση με τις προηγούμενες είναι ο λεγόμενος «ωχαδερφισμός» και η παθητικότητα που καλά κρατούν. Αδιαφορία πλήρης για καθετί άλλο πέρα από τα οικονομικά και την καλοπέραση. Η έννοια του έθνους και της συλλογικότητας διαλύθηκε γιατί ακριβώς ο καθένας ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, κλεισμένος  ασφυκτικά στο εγώ του. Σε πολλά θα μπορούσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τη βοήθεια και τη χάρη φυσικά του Θεού, αλλά επικεντρωνόμαστε τελικά στις όποιες διαφορές μας και δεν κάνουμε τίποτα. Θα μπορούσα να γίνω πιο χυδαίος και οξύς διότι αυτό το θέμα με στεναχωρεί ιδιαίτερα. Έτσι ακριβώς εξυπηρετούμε τα σχέδια των σκοτεινών δυνάμεων και γινόμαστε χρήσιμοι ηλίθιοι.

Τέταρτη παθογένεια η απόλυτη και εγκληματική σιωπή, όχι της Eκκλησίας γιατί είναι λάθος να το πω, αλλά του Kλήρου ειδικά του ανωτέρου. Φαίνεται ήταν περισσότερα από τριάκοντα τα αργύρια που πήραν από τη κυβέρνηση οι Επίσκοποι, ώστε να σωπάσουν για αυτό το θέμα. Μέχρι πρότινος απλά είχε βγάλει η Ιερά σύνοδος των Επισκόπων ένα ανακοινωθέν ότι η Εκκλησία είναι αντίθετη με τον γάμο των ομοφυλοφίλων και την υιοθεσία παιδιών από κιναίδους, τώρα απλά σιωπή. Καμία αντίδραση. Η προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού ότι οι Κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και οι ασεβέστεροι των όλων εκπληρώνεται. Η σιωπή είναι συνενοχή. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα έστω και μετρημένοι αγωνιστές Ιερείς και Μοναχοί/Μοναχές που αντιστέκονται, όπως αυτοί που διοργάνωσαν και συμμετείχαν στη πορεία. Δόξα τω Θεώ!

Όπως και να ‘χει είναι εξαιρετικά δυσάρεστο και λυπηρό αλλά και ανησυχητικό, όχι το γεγονός ότι στις εκδηλώσεις της lgbtq+ κοινότητας θα έχει μεγάλη συμμετοχή, αλλά το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα περισσότεροι που είναι αντίθετοι στα λόγια με τις χυδαιότητες, την νοοτροπία και την προπαγάνδα αυτής της κοινότητας, αλλά δεν κάνουν τίποτα τουλάχιστον στη πράξη για να δείξουν την αντίθεση τους στην ανωμαλία… Εκεί όμως στηρίζεται το αντίχριστο σύστημα που τόσο βοηθάει και προωθεί τους loatki (απορώ γιατί το παίζουν κυνηγημένοι και αποκαλούν το pride αυτοοργανωμένο όταν δέχονται τόση υποστήριξη και χορηγίες, από επισήμους και ανεπίσημους φορείς και ΜΚΟ) που με την εμμονή τους  στο αφύσικο, το αφύσικο θα το κάνουν φυσιολογικό. Στην αδιαφορία πατάει! Στην εγκληματική μας αμέλεια πατάει! Γινόμαστε πιόνια του εωσφορικού συστήματος και συνένοχοι. Με την απάθεια και την βόλεψη αυτή γινόμαστε εν δυνάμει ανθέλληνες, αρνησίχριστοι, ανθρωποειδή της νέας τάξης πραγμάτων και υπάκουοι εντολοδόχοι της και πρόθυμοι εκτελεστές των εντολών της συν ότι εκπληρώνουμε την εσχατολογική προφητεία (που πλέον δεν μου φαίνεται ούτε ακραία, ούτε συνωμοσιολογική) πως θα σωθεί συγκεκριμένος αριθμός ανθρώπων. Αποδεικνύεται πως περάσαμε το κατώφλι των εσχάτων. Αν δε δράσεις εσύ και εγώ, τότε ποιος; Ποιος θα αγωνιστεί; Ποιοι θα αντισταθούν και τινι τρόπω; Ευθύνη έχουμε όλοι για όσα κάναμε αλλά και για όλα όσα έπρεπε να κάνουμε και δεν τα πράξαμε! Η υποχώρηση έφερε την υποχώρηση και η απραξία τον συμβιβασμό και τώρα αυτοί που αντιστέκονται φαίνονται ψεκασμένοι και γραφικοί. Μήπως τελικά εκείνοι είναι οι πραγματικοί αντισυστημικοί;

Μοναδικές ελπίδες κρίνοντας από το χθεσινό για τον λαό μας και τη πίστη μας είναι ο Χριστός προπάντων μετά των Αγίων του και της Παναγίας Μητρός Του, αλλά και ο εθνικιστικός ακτιβισμός. ΔΡΑΣΕ! ΑΓΩΝΙΣΟΥ! ΠΟΛΕΜΑ! Συναγωνιστής για τον συναγωνιστή με καπετάνιο τον Χριστό! Αντίσταση δεν γίνεται από την καρέκλα, τον καναπέ και το πληκτρολόγιο του υπολογιστή και του κινητού. Χρειάζεται και ο δρόμος! Καταλήγω με ένα από τα χθεσινά συνθήματα της πορείας μας ώστε να ενεργοποιηθούμε…

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!