Χριστός Ετέχθη Αδέλφια!

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής

Η Γέννησή Σου Χριστέ ο Θεός ημών

ανέτειλε τω κόσμω τω φως τω της γνώσεως

εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες

υπό αστέρος εδιδάσκοντο

Σε προσκυνείν τον Ήλιον της δικαιοσύνης

και Σε γιγνώσκειν εξ ύψους ανατολήν

Κύριε δόξα Σοι.

Ψάλλουμε στο απολυτίκιο ανήμερα της του Χριστού μας γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου εδώ και 2025 χρόνια, με θαλπωρή, με ίδια ζέση και με χαρά, εξ όλης καρδίας, σύσσωμοι όλοι μαζί, προσπαθώντας να ζήσουμε έστω και λίγο εκείνη την μέρα, που όλο Xάρη και Αγιότητα η Παναγία μας – η Μάνα μας , κρατούσε αγκαλιά τον Σωτήρα μας, τον Πατέρα μας, τον Ιησού Χριστό μας.

Θέλουμε, λοιπόν, να ανοίξουμε την καρδιά μας, να την κάνουμε φάτνη για να γεννηθεί και αιώνια να ζήσει εντός της ο Βασιλεύς των όλων. Ο Βασιλιάς που γεννήθηκε στη φάτνη, κυνηγημένος, διωγμένος, φτωχός, χωρίς πορφύρες, βασιλικές τιμές  και δόξες. Που είχε για ζέστη τα χνώτα των ζώων – που αμέσως κατάλαβαν ότι στην φάτνη τους – γεννήθηκε ο Δημιουργός τους, για αυτό και ήθελαν και αυτά να τον τιμήσουν. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να τον ζεστάνουν και αυτό έκαναν.

Όμως κάτι υπήρχε που μαρτυρούσε την Δόξα και την Δύναμη του μικρού μωρού που απόψε γεννιόταν. Και αυτό ήταν ο Ουρανός, που αστράφτε από περηφάνια, στολισμένος με όλα του τα κάλλη, και με άστρα που φεγγοβολούσαν όσο ποτέ άλλοτε. Μ’ ένα αστέρι να ξεχωρίζει, αυτό της Βηθλεέμ, το πιο λαμπρό και το πιο μεγάλο, που ήταν αυτό που οδηγούσε μάγους και βοσκούς στο να προσκυνήσουν τον Ποιητή των όλων, όπως ψάλλεται και  στο μεγαλυνάριον της ημέρας. “Μάγοι καὶ Ποιμένες, ἦλθον προσκυνῆσαι, Χριστὸν τὸν γεννηθέντα, ἐν Βηθλεὲμ τῇ πόλει”. Αγνοώντας τον φοβερό Ηρώδη ο οποίος φοβήθηκε ότι το Βρέφος που οι γραφές ομολογούσαν ως Βασιλιά των Βασιλέων, θα του έκλεβε το βασίλειο. Που να ήξερε όμως ότι Αυτός ο Βασιλιάς δεν είχε ανάγκη από επίγεια πλούτη και παλάτια, απλούστατα γιατί Εκείνος όχι απλά τα έχει όλα αυτά, αλλά γιατί Εκείνος είναι ο Πλούτος τούτου του κόσμου. “Ἠκρίβωσε χρόνον Ἡρῴδης ἀστέρος, οὗ ταῖς ἡγεσίαις οἱ Μάγοι ἐν Βηθλεέμ, προσκυνοῦσι Χριστῷ σὺν δώροις΄ ὑφ’ οὗ πρὸς Πατρίδα ὁδηγούμενοι, δεινὸν παιδοκτόνον, ἐγκατέλιπον παιζόμενον”.

Η Παναγία μας Παρθένος όλη της την ζωή, πριν, κατά την διάρκεια και έπειτα από την γέννηση του Υιού και Θεού μας, με τρεις αστέρες, ως Αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον, μάς χαρίζει το σώμα της, μας χωρά όλους στην κοιλία της. Δεχόμενη το Άγιο Πνεύμα, δεχόμενη εντός της τον ίδιο της τον Θεό, δεχόμενη να δει τον Γιο της στον Σταυρό, νεκρό αλλά και αναστημένον. Για αυτό χρωστάμε στην Υπεραγία Θεοτόκο μας τα μέγιστα. Με την Γέννηση του Κυρίου, αρχίζει και η γέννηση της ανθρωπότητας, η αρχή των παθών όχι μόνο για τον ίδιο τον Χριστό μας αλλά και για την Παναγία μας – αλλά ξεκινά και η δική μας κάθαρση, η δική μας Σωτηρία.

Γι’ αυτό Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα λαμπιόνια, τα δέντρα, τα μελομακάρονα ή οι κουραμπιέδες, τα εμπορικά καταστήματα, τα τραπέζια και τα ρεβεγιόν. Χριστούγεννα είναι το έναυσμα, είναι η αρχή των όλων, είναι η αφετηρία, είναι η δυνατότητα που μας δίνει ο Θεός απλόχερα στέλνοντας μας τον Υιό Του, να σωθούμε, να καλέσουμε τον Θεό μέσα μας και να κουρνιάσουμε και εμείς στην αγκαλιά της Μητέρας Παναγίας. Πρέπει, λοιπόν, να τηρήσουμε την σωστή παράδοση των Χριστουγέννων, όπως τότε που οι άνθρωποι ζούσαν τις στιγμές της Βηθλεέμ, μακριά από κοσμικότητες και περιττές πολυτέλειες, τότε που έπιαναν το νόημα. Έχουμε χρέος να φυλάξουμε και να θελήσουμε να ζήσουμε τα πραγματικά Χριστούγεννα, με ανθρωπιά, συμπόνοια και ΑΓΑΠΗ. Διότι τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε τα γενέθλια της ΑΓΑΠΗΣ, δηλαδή του Ιησού Χριστού μας. Να μεταδώσουμε στις επόμενες γενεές, την αξία των Χριστουγέννων μακριά από την εμπορευματοποίηση που η Ευρώπη μάς πλασάρει και όλοι είμαστε θύματά της, ώστε να διδαχθούν οι νέες γενιές στην αναμονή της γέννησης του Χριστού και όχι του Άη Βασίλη της κόκα κόλας. Ώστε να στολίζουμε τις ψυχές, τα σπίτια και τις ζωές μας, με ευγνωμοσύνη στον Θεό, πίστη, χαρά και αγάπη και όχι μόνο με λαμπιόνια και κοσμικά στολίδια.

Σας παραθέτω και ένα ποίημα μου, αφιερωμένο στον Χριστό μας για τα γενέθλιά Του και στην Παναγία για την γέννηση του Υιού της. Αφιερωμένο σε όλους τους Έλληνες με την ευχή, να γίνει η ψυχή, αλλά και η Πατρίδα μας, θεία φάτνη του Κυρίου.

“Χριστός γεννάται χαρείτε”

Σαν ανθισμένα κρίνα είν’ της Εκκλησιάς μας τα καντήλια, σαν Άγιο Φως ομοιάζουν και όλους μας σκεπάζουν.

Αγιά φάτνη η Εκκλησιά μας, ας γίνει φάτνη και η καρδιά μας, να ζεστάνει τον Χριστό σαν προβατάκι ιερό, για να βρει σπίτι να κατοικήσει και την ψυχή μας να μυροβολήσει να την γεμίσει θείες ευωδιές που ευφραίνουν τις καρδιές.

Απόψε Χριστός γεννάται, Ω Αδέλφια ελάτε, η Παναγιά μας, μας προσμένει, όλο χαρά μάς αναμένει, όλους σήμερα κοντά της μας καλεί, δίπλα στον Υιό της τον Μονογενή.

Όλοι σήμερα χαρείτε γιατί αύριο θα αναστηθείτε, γεννήθηκε ο Χριστός ο Βασιλέας ο αληθινός, που ήρθε για να μας σώσει και τον Άδη να κατατροπώσει.

Χριστός Ετέχθη Αδέλφια! Χριστός Ετέχθη Ελλάδα!