Προ δέκα οκτώ (18) ετών, στις 28 Ιανουαρίου 2008, εκοιμήθη, μεταβαίνοντας στην Αιωνιότητα της Βασιλείας του Τριαδικού Θεού ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, ο ακάματος Ηγέτης της Χριστιανοσύνης, ο οποίος ήνοιξε εκ νέου τις θύρες της Εκκλησίας στους νέους, πολεμήθηκε λυσσαλέα από τον βόθρο των σημιτικών, τον εσμό των μητσοτακικών, την μανιακή και ψυχοπαθολογική αριστερά και αμερικανικούς κύκλους.
Κράτησε ψηλά τα λάβαρα της Πίστεως, έδωσε μάχη υπέρ της διατηρήσεως των παραδόσεων και των αρχών της Ορθοδοξίας, συγκρούστηκε με το πολιτικό κατεστημένο και αφύπνισε την εν υπνώσει συνείδηση του λαού μας, εκκινώντας μία κραταιά Επανάσταση επανεκχριστιανισμού και επανελληνισμού για το χειμαζόμενο Έθνος μας.
Όσοι θυμούνται τον Χριστόδουλο περιγράφουν τον ανοιχτό χαρακτήρα του ειδικά προς τη νεολαία. Προσέγγισε με αγάπη και διάκριση τις νέες και τους νέους και έφερε την ουσία της Πίστεως στις καρδιές εφήβων και παιδιών. Γνήσιο τέκνο της Ιεράς Μονής Βαρλάαμ Μετεώρων, μαζί με τον πρώην Πειραιώς Καλλίνικο και πρώην Καλαβρύτων Αμβρόσιο, προσέφερε πλούσιο φιλανθρωπικό έργο.
Ο Χριστόδουλος δεν περιορίστηκε μόνο στο ποιμαντικό έργο και στην αναζωπύρωση της Ορθόδοξης Πίστης. Αγωνιζόταν και για τα Εθνικά και Κοινωνικά ζητήματα αυτού του λαού. Εκατομμύρια Ελλήνων είχαν δώσει δυναμικό παρών στα τεράστια λαϊκά συλλαλητήρια που διοργάνωσε το 2000 για τις νέες ταυτότητες και την αφαίρεση του θρησκεύματος από αυτές από την τότε κυβέρνηση Σημίτη (την οποία συνέχισε και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έπειτα). Το Λάβαρο του ’21, της Μεγίστης Λαύρας, σηκώθηκε από τον Άξιο Αρχιεπίσκοπο στην πλατεία Συντάγματος, θυμίζοντας σε όλο το σάπιο πολιτικό σύστημα ότι οι Ήρωες της Επαναστάσεως έδωσαν το Αίμα τους Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος και όχι για κάποια άθεη, διεθνιστική και πολυπολιτισμική “Ευρώπη”.
Θα τον θυμόμαστε για πάντα με στοργή, αγάπη και βαθύ αίσθημα ευγνωμοσύνης ως έναν εκ των τελευταίων μεγάλων αδέσμευτων ηγετικών μορφών που ανέδειξε η πολύπαθη Πατρίδα μας!
«Έχουμε φτιάξει μία κοινωνία πού μοιάζει θερμοκήπιο του κακού. Κάθε “σκηνοθετίσκος” μπορεί να γελοιοποιεί από την τηλεόραση την Αγάπη στην Πατρίδα και την Πίστη στο Θεό και εμείς τα βλέπουμε αυτά ξαπλωμένοι στις άνετες πολυθρόνες μας και γελάμε. Διασκεδάζουμε βλέποντας να γελοιοποιούνται οι Ήρωες, να εξευτελίζονται αυτοί πού πλήρωσαν με αίμα και φρίκη το δικαίωμά μας να καθόμαστε μπροστά σε τηλεόραση. Χωρίς καμμιά συναίσθηση ντροπής και ευθύνης “χάσκουμε ηλιθίως” βλέποντας τον εσκεμμένο και ασταμάτητο διασυρμό της Πατρίδας και της Πίστης. Έχουμε φτιάξει μία Παιδεία στην οποία η Αγάπη στην Πατρίδα θεωρείται φασισμός και η Προσευχή των μαθητών είναι πέντε τελετουργικές φράσεις χωρίς νόημα. Έχουμε αναθέσει την Παιδαγωγία του παιδιού στην τηλεόραση. Κι εκείνη βέβαια μας πληρώνει, διδάσκοντας το παιδί μας ότι οι μόνες αληθινές αρετές είναι…”το κυνήγι του χρήματος, το κυνήγι της σάρκας και το κυνήγι της πρόσκαιρης λάμψης”».
Ο Άγιος Τριαδικός Θεός μας να αναπαύσει την ψυχή του.
Αυτά που θα γράψω γνωρίζω ότι σε πολλούς δεν θα αρέσουν. Όμως πολύ ευχαρίστως να ακούσω και τις άλλες απόψεις.
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός μας είπε: «Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε» .
Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διευκρινίζει ότι αυτό το είπε ο Κύριός μας για τον προσωπικό βίο του καθενός και όχι για τα περί της Πίστεως.
Σαν άνθρωποι όλοι έχουμε αδυναμίες και όλοι κάνουμε σφάλματα.
Όταν όμως πρόκειται για θέματα Πίστεως αυτά που γίνονται δημόσια πρέπει να ελέγχονται και δημόσια.
Θα ξεκινήσω πρώτα από αυτό.
Από το 1054 που αποκόπηκαν οι αιρετικοί παπικοί από την Εκκλησία του Χριστού μέχρι τις ημέρες του αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου δηλαδή για χίλια χρόνια δεν τόλμησε κανείς να φωνάξει τον εκάστοτε καταραμένο πάπα να πατήσει τα Αγιασμένα χώματα της Πατρίδας μας.
Και αυτό που δεν τόλμησε και δεν κατόρθωσε κανένας προηγούμενος αρχιεπίσκοπος, το πραγματοποίησε ο μακαριστός Χριστόδουλος και δυστυχώς από όταν πάτησε το καταραμένο ποδάρι του ο πάπας άρχισαν και τα δεινά στην βασανισμένη Πατρίδα μας.
Και δυστυχώς δεν βγήκε ποτέ δημοσίως να μετανοήσει για αυτήν την πράξη του.
Και από τότε δυστυχώς κουβαλίθηκε και άλλες φορές ο καταραμένος πάπας στην Πατρίδα μας και τώρα με τον αρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίο γίνανε και αδερφές (εκκλησίες).
Ξεχνώντας τι μας λέει ο Άγιος Πατροκοσμάς, τον πάπα να καταράσθε.
Πολλοί λένε όχι και αδίκος ότι τον (φάγανε).
Και ερωτώ, αν δεν επέτρεπε ο Θεός θα μπορούσαν να πειράξουν έστω μία τρίχα του;
Και πόσο δεν μάλλον να του προξενήσουν καρκίνο.
Τον Μακαριστό Επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη η τότε ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία στείλανε πόσες φορές αποσπάσματα για να τον εκτελέσουν.
Κι όμως ο Θεός κάθε φορά τον έσωζε θαυματουργικός δηλαδή με θαυμαστό τρόπο.
Χώρια ότι ο Παπαδόπουλος επιχείρησε πόσες φορές να τον κλείσει σε ψυχιατρική κλινική και στο τέλος αναγκάστηκε να πει: εξουσιάζω όλη την Ελλάδα εκτός από την Φλώρινα.
Μήπως είναι τυχαίο ότι ο Μακαριστός Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης ενώ προσπαθούσαν να τον φάνε όλοι, ακόμα και οι μητροπολίτες, ανταυτού, έζησε μέχρι βαθιά γεράματα 103 χρόνια και εκοιμήθη
28 Αυγούστου 2010.
28 Αυγούστου 430 μ.Χ. εκοιμήθη ο Άγιος που είχε το Όνομά του ο Ιερός Αυγουστίνος.
28 Αυγούστου 2014 εκοιμήθη ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος.
Το Ορθόδοξο περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» που ίδρυσε ο π. Αυγουστίνος και τότε είχε Διευθυντή το γνησιότερο τέκνο του, τον μακαριστό Ομολογητή Θεολόγο Νικόλαο Σωτηρόπουλο.
Βλέπουμε από όλα αυτά ότι δεν υπάρχει τύχη στον κόσμο αλλά μόνο η πρόνοια του Θεού.
Θα συνεχίσω..
Όσο για τα συλλαλητήρια για τις ταυτότητες όλοι τα επιζητούσαμε και όλοι πήγαμε.
Μέχρι τότε ήταν πρωτοφανές αυτήν η κοσμοσυρροή.
Μαζεύτηκαν εκατομμύρια υπογραφές.
Και δυστυχώς το αποτέλεσμα συμβιβάστηκε με το Σημίτη.
Δυστυχώς σε αυτό που πρωτοστάτησε εκτός από τον πάπα να τον φέρει στην Ελλάδα, ήταν και η φράση: ελάτε όπως είστε στην Εκκλησία, με το σκουλαρίκι στα αγόρια και το μίνι στα κορίτσια.
Στην Εκκλησία Οικοδεσπότης είναι ο Χριστός και όχι ο ιερέας και ο επίσκοπος.
Και ο Χριστός πήρε φραγγέλιο.
Στην αρχιεπισκοπή δηλαδή στην οικία του μπορούσε να τους καλέσει όπως είναι.
Στον οίκο του Θεού, όχι.
Δεν μπορεί να έρχεται μία κοπέλα με μίνι και να σκανδαλίζει.
Ο Χριστός είπε πολύ βαριά κουβέντα για αυτούς που σκανδαλίζουν.
Και δυστυχώς βλέπουμε τι γίνεται σήμερα στους γάμους και τις βαφτίσεις.
Ούτε στα μπουζουξίδικα δεν ντύνονται έτσι οι γυναίκες.
Αντί να ανεβάσουμε τους νέους και να τους κάνουμε Εκκλησία.
Δυστυχώς σήμερα κατεβάσαμε την Εκκλησία και την κάναμε κόσμος.
Μία τέτοια Εκκλησία δεν σώζει.
Ο μακαριστός Χριστόδουλος αγαπούσε την Πατρίδα μας, όμως στην Εκκλησία έφερε την εκκοσμίκευση.
Να αναπαύσει ο Θεός την ψυχή του.