Της Μαρίας Δεναξά
Η συζήτηση για τις δημογραφικές αλλαγές στην Ευρώπη, με την έλευση χιλιάδων παρανόμων μεταναστών από την Ασία και την Αφρική, έχει «φουντώσει» για τα καλά απ’ άκρου εις άκρον στην Γηραιά Ήπειρο, ύστερα και από την πρόσφατη προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ ότι αυτή η κοιτίδα πολιτισμού αιώνων «σε 20 χρόνια από τώρα θα είναι αγνώριστη».
«Καμπανάκια χτυπάνε» παντού. Στην Βρεταννία, για παράδειγμα, συντελείται μία άνευ προηγουμένου εν καιρώ ειρήνης αντικατάσταση του πληθυσμού, στην οποία μάλιστα πρόσφατα αφιέρωσε ένα από τα δημοσιεύματά της η εφημερίδα «Daily Telegraph». Ο ρυθμός της αλλαγής του βρεταννικού πληθυσμού μοιάζει αριθμητικά με ιστορικές ανατροπές που συνέβησαν μόνο μετά από πολέμους, εισβολές ή πληθυσμιακές μετακινήσεις.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Βρεταννίας, τα οποία δημοσιεύτηκαν στην «Daily Telegraph», το 1971 οι λευκοί Βρεταννοί αποτελούσαν το 86% του πληθυσμού του Λονδίνου.
Το ποσοστό αυτό υποχωρεί σταδιακά: 78% το 1981, 66% το 1991, 58% το 2001, 45% το 2011 και 36,8% το 2021, με την εκτίμηση για το 2025 να κινείται στο ίδιο επίπεδο. Δηλαδή, σε 54 χρόνια (1971-2025), ο γηγενής λευκός βρεταννικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 49 ποσοστιαίες μονάδες. Από πλειονότητα, που ήταν οι Βρεταννοί πριν από πενήντα χρόνια, έγιναν μειονότητα μέσα στην ίδια τους την χώρα. Αυτό ισοδυναμεί με «αντικατάσταση» σε μόλις δύο γενιές. Χωρίς βία, χωρίς εκδίωξη, μόνο μέσω της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, με βίζες «προσωρινής διαμονής» και «οικογενειακή επανένωση».
Στο ανατολικό Λονδίνο οι Βρεταννοί είναι μόλις το 8%!
Σε επίπεδο συνοικιών, η εικόνα είναι δραματική: Στο Νιούμαν (ανατολικό Λονδίνο), οι λευκοί Βρεταννοί είναι μόλις το 8% (2021). Στο Τάουερ Χάμλετς, 12%. Σε 14 από τις 33 περιφέρειες του Λονδίνου, είναι πλέον μειονότητα. Και η τάση; Το 2024, το 63% των νεογνών στο Λονδίνο γεννήθηκαν από μη λευκές Βρεταννίδες μητέρες (εκτίμηση της αποκεντρωμένης περιφερειακής διοίκησης GLA). Μια τόσο γρήγορη πληθυσμιακή μετάλλαξη έχει σημειωθεί μόνο τέσσερις φορές σε βάθος χρόνου και κάτω από βίαιες ιδιαίτερες συνθήκες:
- Στην Κωνσταντινούπολη, το διάστημα 1453-1500 μ.Χ. οι Έλληνες, που αντιπροσώπευαν το 90% των κατοίκων της Πόλης, μειώθηκαν στο 30% με την οθωμανική κατάκτηση.
- Όταν το Τολέδο πέρασε στους Καστιλιανούς το 1085, ήταν μια ζωντανή μουσουλμανική πόλη. Μέσα σε λίγες δεκαετίες με την ισπανική ανακατάκτηση οι Μουσουλμάνοι είτε έφυγαν είτε εκδιώχθηκαν είτε περιορίστηκαν σε ελάχιστους «ανεκτούς». Το Τολέδο ξαναέγραψε πολιτισμικά και θρησκευτικά την Ιστορία του όχι με ιδιαίτερα ειρηνικό τρόπο, αλλά με την σκληρή λογική των κατακτητών του Μεσαίωνα.
- Το διάστημα 1912-1928, η Θεσσαλονίκη, κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, αλλάζει χέρια, και κατά συνέπεια αλλάζει η ανθρωπογεωγραφία του πληθυσμού της. Η οθωμανική κοινότητα, περίπου το 40% των κατοίκων της πόλης, αρχίζει να αποχωρεί μετά το 1912. Η πλήρης αντικατάσταση γίνεται με την Ανταλλαγή Πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας το 1923. Οι Τούρκοι φεύγουν υποχρεωτικά, οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία φθάνουν μαζικά. Το 1928, οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι της βορειοελλαδίτικης πόλης είχαν σχεδόν εξαφανιστεί από τον χάρτη.
- Το σημερινό Βρότσλαβ ήταν επί αιώνες γερμανική πόλη, το Μπρέσλαου. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη περνά στην Πολωνία και ακολουθεί μία από τις μεγαλύτερες πληθυσμιακές ανατροπές στην Ευρωπαϊκή Ιστορία: Οι Γερμανοί εκδιώκονται σχεδόν ολοκληρωτικά από τους συμμάχους και τις νέες πολωνικές Αρχές, ενώ οι Πολωνοί από τα ανατολικά εδάφη που προσαρτήθηκαν στην Σοβιετική Ένωση εγκαθίστανται στα μέρη τους. Το 1945 οι Γερμανοί αντιπροσώπευαν το 98% των κατοίκων στο Βρότσλαβ, αλλά το 1950 δεν είχε απομείνει κανείς.
Στην Γαλλία το 31% των νεογνών προέρχεται από γονέα τρίτης χώρας
Μόλις πέντε ημέρες μετά την δημοσίευση του άρθρου της «Daily Telegraph», το Παρατηρητήριο Μετανάστευσης και Δημογραφίας (OID) της Γαλλίας δημοσίευσε μια 120σέλιδη έκθεση, όπου κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την πρόκληση της μετανάστευσης με την οποία έχουν έρθει αντιμέτωπα τα γαλλικά σχολεία. Ο συγγραφέας, δάσκαλος και δοκιμιογράφος Ζοακίμ Λε Φλοκ Ιμάντ, υποστηρίζει κάτι το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί: ότι οι ήδη υπάρχουσες παθογένειες της γαλλικής κοινωνίας εντείνονται από μια δημογραφική δυναμική που «τρέχει» πιο γρήγορα από την ικανότητα του κράτους να την αφομοιώσει. Και τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους:
- Το 2024 το 31% των νεογνών στην Γαλλία είχε τουλάχιστον έναν γονέα γεννημένο εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αύξηση της τάξης του 74% σε σχέση με το 2000.
- Σε περιοχές όπως το υποβαθμισμένο προάστιο του Σαιν-Ντενί και το ευρύτερο Παρίσι, το ποσοστό φθάνει το 73%. Περίπου το 40% των παιδιών κάτω των 4 ετών είναι μετανάστες ή παιδιά μεταναστών. Ένας στους πέντε μαθητές δημοτικού δεν μιλά γαλλικά στο σπίτι.
- Στα σχολεία REP+ (δηλαδή τα δίκτυα σχολείων προτεραιότητας που είναι τα πιο υποβαθμισμένα), το ποσοστό εκτινάσσεται στο 70-80%. Σε άλλη έρευνα του 2022, η διαφορά επίδοσης ανάμεσα σε παιδιά μεταναστών και γηγενών φθάνει τις 60 μονάδες και ισοδυναμεί με περίπου ενάμισι σχολικό έτος καθυστέρησης. Στην Διεθνή Μελέτη Τάσεων στα Μαθηματικά και τις Φυσικές Επιστήμες, οι Γάλλοι μαθητές 9-10 ετών βρίσκονται κάτω από χώρες όπως το Καζακστάν και το Μαυροβούνιο. Αυτό σημαίνει πως η Γαλλία δέχεται δυσανάλογα πολλούς μετανάστες χαμηλής μόρφωσης από την Βόρεια Αφρική και από υποσαχάριους πολιτισμούς.
Την ίδια ώρα, το 65% των Μουσουλμάνων μαθητών λυκείου δηλώνουν ότι η Σαρία είναι πάνω από τους νόμους της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το 52% των παιδιών που έχουν γονείς γεννημένους εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αρνούνταν να κάνουν φίλο έναν Εβραίο συμμαθητή τους. Το 71% των μαθητών που έχουν γονείς γεννημένους εκτός Ευρώπης έχουν γίνει μάρτυρες αντισημιτικής βίας στο σχολείο και θεωρούν αυτήν την βία «θετική» ή «δικαιολογημένη». Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Μετανάστευσης και Δημογραφίας, τα γαλλικά σχολεία έχουν γίνει στρατηγικός στόχος των Ισλαμιστών. Μέσω συλλόγων γονέων, τζαμιών πολιτιστικών σωματείων και νεοεισερχομένων επιχειρούν να επιβάλουν τους δικούς τους κώδικες, να καλλιεργήσουν το μίσος και να υπονομεύσουν την Γαλλική Δημοκρατία εκ των έσω.
Υπό την απειλή του Τζιχαντισμού
Πλεόν, στην Γαλλία η τζιχαντιστική απειλή παραμένει μακράν η σοβαρότερη και η πιο σταθερή στο πέρασμα των χρόνων. Από το 2019 έχουν ξεκινήσει 429 δικαστικές έρευνες για τζιχαντιστικές ενέργειες. Μόνο το 2025 έχουν ήδη διενεργηθεί 51. Σε αυτόν τον ανησυχητικό απολογισμό πρέπει να προστεθούν οι υποθέσεις με τρομοκρατικό πρόσημο και τα «εγκλήματα και αδικήματα ισλαμιστικής έμπνευσης», με εξ ίσου καταστροφικές συνέπειες. Στην επέτειο των δέκα χρόνων από τις αιματηρές τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου του 2015, οι γαλλικές Αρχές είχαν την ευκαιρία να επαναλάβουν ότι «ο κίνδυνος παραμένει υπαρκτός». Στην πραγματικότητα, η τρομοκρατία είναι πιο παρούσα από ποτέ στην γαλλική επικράτεια. Αυτό μαρτυρούν τα στοιχεία των επιθέσεων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, τα σχέδια που οι Αρχές έχουν εξουδετερώσει, οι αντιτρομοκρατικές έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Από την 1η Ιανουαρίου έως τις 27 Νοεμβρίου του 2025, η Εθνική Αντιτρομοκρατική Εισαγγελία (Pnat) κλήθηκε να ασχοληθεί με 51 υποθέσεις τζιχαντιστικής τρομοκρατίας. Δηλαδή κατά μέσον όρο περισσότερο από μία φορά την εβδομάδα. Το 2024 είχε σημειωθεί το ρεκόρ των τελευταίων ετών με 67 έρευνες. η κλιμάκωση της τρομοκρατικής απειλής των τελευταίων δύο ετών συμπίπτει με ένα ανησυχητικό φαινόμενο: την ολοένα και πιο μικρή ηλικία των συλληφθέντων. μέχρι τις 27 Νοεμβρίου 2025, 20 ανήλικοι έχουν προσαχθεί σε ανάκριση (ο μικρότερος μόλις 13 ετών), έναντι 19 το 2024, 15 το 2023 και μόλις το 2022.
Το 70% όσων εμπλέκονται σε σχέδια βίαιης τζιχαντιστικής δράσης το 2024 και το 2025 είναι κάτω των 22 ετών. Συνολικά, από το 2023 έως τον Ιούνιο του 2025, περίπου 130 ανήλικοι συνδεδεμένοι με τον Τζιχαντισμό έχουν συλληφθεί από τις γαλλικές Αρχές.
Το 2024 ήταν η πρώτη χρονιά από το 2015 χωρίς νεκρούς από τρομοκρατία, αλλά δύο από τις τρεις επιθέσεις του 2025 ήταν δολοφονικές. Βεβαίως, υπάρχουν δεκάδες άλλες υποθέσεις που ευτυχώς αποτράπηκαν, και στις οποίες εμπλέκονται έφηβοι 13-17 ετών που σχεδίαζαν επιθέσεις με μαχαίρι, drones, επιθέσεις σε Συναγωγές, σε συναυλίες, ακόμη και μέσα στην Παναγία των Παρισίων. Το Νοέμβριο συνελήφθη και η πρώην σύντροφος του Σαλάχ Αμπντεσλάμ (ενός από τους τρομοκράτες που είχαν χτυπήσει το Παρίσι το 2015) για σχέδιο βίαιης ενέργειας, ενώ στις 30 Νοεμβρίου δύο 16χρονοι (μεταξύ των οποίων και ένας Τσετσένος κατηγορήθηκαν ότι στόχευαν την εβραϊκή κοινότητα. Στον μακρύ κατάλογο που συνθέτουν την τρομοκρατική απειλή στην Γαλλία, προστίθενται και οι κλασσικές περιπτώσεις αναχώρησης για την Συρία, η χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, καθώς και δεκάδες άλλες υποθέσεις υπέρ της εξτρεμιστικής δράσης (π.χ. 21χρονος έγραψε «Δόξα στο Ισλαμικό Κράτος» σε gaming φόρου, πολίτης από την Ρεϋνιόν κρέμασε σημαία του ISIS σε Τζαμί, κ.λπ.).
Τέλος, υπάρχουν και τα «εγκλήματα και αδικήματα ισλαμιστικής έμπνευσης» που δεν υπάγονται στην Αντιτρομοκρατική Δικαιοσύνη: η φονική πορεία αυτοκινήτου με κλεμμένο όχημα-κριό στην πόλη Ολερόν, στις 5 Νοεμβρίου από τον Ζαν Γκ., που δήλωσε ότι ήθελε «να σκοτώσει Γάλλους πολίτες στο όνομα του Αλλάχ». Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν πως η Μεγάλη Αντικατάσταση δεν είναι θεωρία, αλλά πραγματικότητα, και πως οι ευρωπαϊκές κοινωνίες θα πρέπει συνειδητά να αποφασίσουν ποιο μέλλον θέλουν για τα παιδιά τους, πριν η επιλογή πάψει να υπάρχει.
*Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» στις 28/12/2025.
