Ετικέτα: Λογοτεχνία

Σχολιάζοντας και Ερμηνεύοντας: Περί Ισοκράτους (Γ’)

ΕΟΝ

Γράφει ο Βαθυκύανος Γλαυκῶψ   Προγενεστέρα, αποπειράθηκε ο σχολιασμός καίριων σχολίων του Ισοκράτους στα, περί του Φιλίππου, ειρημένα. Στο παρόν άρθρο εξετάζονται ορισμένα αποσπάσματα του Ισοκράτους, όσον αφορά άλλες παραινέσεις προς τον Φίλιππο. Ο Ισοκράτης αναλύει τον τρόπο της ενώσεως των Ελλήνων, ενώ αναφέρει γεγονότα του διχασμού των Ελλήνων ως προς αποφυγήν παραδείγματα. Στην συνέχεια, παρατηρείται, καθ’ ομολογία του Ισοκράτους, ότι χάρη στον Φίλιππο ξεκινά να πραγματοποιείται το Πανελλήνιο όραμα. Τέλος, αποπειράται η ανάλυση του βαθμού απήχησης του Πανελληνισμού στον ελληνικό κόσμο και του κατά πόσον οι λόγοι του ρέπουν…

Περισσότερα

Ίων Δραγούμης και γλωσσικό ζήτημα

ΕΟΝ

Γράφει ο Βαθυκύανος Γλαυκῶψ   «Ἡ γραμμένη γλώσσα, ὅπως σ’ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου, ἔχει κάτι τι τὸ επιτηδευμένο (artificial). Καὶ ἡ δικὴ μας λοιπὸν φυσικὰ πρέπει νὰ τὸ ἔχη. Οἱ ἄκροι δημοτικιστές δὲν τὸ ἀναγνωρίζουν. Αὐτὴ ἡ ἐπιτήδευση μὲ κάνει καὶ γράφω -«σκοτοῦρα» καὶ ὅχι «σκουτοῦρα», -«αὑτὸς» καὶ ὅχι «ἁφτὸς», -«δεν θέλω» καὶ ὄχι καὶ «ὅχι δὲ θέλω». Αὑτὴ ἡ ἐπιτήδευση, εἶναι ἡ ἐνθύμηση τῆς καταγωγῆς κάθε λέξεως καὶ τῆς συνέχειας τῆς γλῶσσας»[1]. ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ   Προ ενός έτους, αποπειράθηκε υπό του αυτού γράφοντος η εξέταση της Ελληνικής…

Περισσότερα

Σχολιάζοντας και Ερμηνεύοντας: Περί Ισοκράτους (Α’)

ΕΟΝ

Γράφει ο Βαθυκύανος Γλαυκῶψ   Ο Ισοκράτης (436-338 π.Χ.), ρήτωρ και συγγραφεύς ρητορικών λόγων συγκαταλέγεται στους βασικότερους εκπροσώπους της Ιδέας του Πανελληνισμού, μιας ιδέας με σαφή ψήγματα του εθνικισμού. Ο Ισοκράτης, αρχικά μέσω των συντοπιτών του Αθηναίων και ύστερα γράφοντας σε ηγεμόνες και βασιλείς ελληνικών κρατών, προς παραίνεση για συσπείρωση όλων των Ελλήνων γίνεται ο κύριος στοχαστής στη Πανελλήνιας ιδέας. Σε αυτήν την σειρά θα μελετήσουμε αποσπάσματα διαφόρων του κειμένων αναλύοντας την συλλογιστική του γύρω από την ιδέα αυτήν και σε σχέση του Πανελληνισμού με το εθνικισμό, που αναδύεται από…

Περισσότερα

Με το χαμόγελο στα χείλη…

ΕΟΝ

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής   Ω γένος ελληνικό, πόσες δόξες σου αξίζουν, όπως αναφέρει και το τραγούδι, “με το χαμόγελο στα χείλη παν’ οι φαντάροι μας μπροστά και γίναν οι Ιταλοί ρεζίλι αφού η καρδιά τους δεν βαστά”. Αυτοί είμαστε. Αυτή και η γενιά μας. Και ό,τι και να κάνουν για να την ξεγράψουν πάντα θα ξαναγεννιέται από τις στάχτες της, όπως ο φοίνικας. Ελληνικός λαός, ο μόνος λαός που στο άκουσμα της λέξης πόλεμος, δεν τρόμαξε, δεν λύγισε και δεν παραδόθηκε, αλλά με το χαμόγελο…

Περισσότερα

Ίων Δραγούμης: «Δεν πασκίζω για το κράτος… εγώ πασκίζω για το έθνος»

ΕΟΝ

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ίωνα Δραγούμη «ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ»:   «Μέσα στις ενέργειές του ο Αλέξης στοχάζονταν σαν πάντα τα έθνη και τα κράτη και τις κοινωνίες σχετικά με τον εαυτό του και είχε κάθε μέρα σα λόγους και αντιλόγους με τον εαυτό του, όχι πάντα ρυθμικούς και αρμονισμένους, γιατί ζυμώνονταν κιόλα μέσα του κάτι συναισθήματα, που δεν είχαν ξεκαθαριστεί από το μυαλό του για να γίνουν ιδέες. Έλεγε έξαφνα με το νου: – Δεν έχει πια να βγω από το έθνος μου• θα κυλιστώ μέσα του αναγνωρίζοντας τη σκλαβιά…

Περισσότερα

Εκεί στις Πρέσπες έσταξε το μελάνι της Προδοσίας…

ΕΟΝ

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής   7 χρόνια συμπληρώθηκαν από την ημέρα που η ένωση προδοτών, πρόδωσε την Eλληνικότητα της Μακεδονίας μας, το όνομα και την τιμή της. Ακυρώνοντας τους αγώνες για την απελευθέρωσή της, ακυρώνοντας τον Πολιτισμό της, βεβηλώνοντας την ουσία της, παραχαράζοντας την ιστορία της. Ο Μέγας Αλέξανδρος από Έλληνας Μακεδόνας Βασιλιάς έγινε Σκοπιανός, από Μέγας Στρατηλάτης της Ανατολής έγινε αποικιοκράτης των Σκοπίων, από Ιδρυτής μιας Δυναστείας έγινε ένας βασιλιάς στο παραμύθι ενός λαού όχι απλά ανιστόρητου αλλά κάτι φρικτώτερου… λαού σχεδόν ανύπαρκτου ιστορικά. Ενός…

Περισσότερα

29 Μαΐου 1453: Η Πόλις Εάλω! – Θρηνητικό συναξάρι Κωνσταντίνου Παλαιολόγου

ΕΟΝ

(Αποσπάσματα από χειρόγραφο κείμενο του Κόντογλου του 1949)   Ετούτος ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος όπου θέλω να ιστορήσω δεν εστάθηκε κανένας ευτυχισμένος και πολυχρονεμένος και δοξασμένος εις την ζωήν του, αλλά ήταν ένας άνθρωπος βασανισμένος και πικραμένος. Όσες ημέρες έζησε εις τον κόσμον ψωμί ειρηνεμένον δεν έφαγε. Φαρμάκι ήτον το νερό όπου έπινε. Ήλθεν εις τον κόσμον εις καιρόν φουρτουνιασμένον, για να γίνει Βασιλέας απάνω εις ένα Έθνος όπου ευρισκότανε εις αγωνίας και αγώνα ακατάπαυστον από τότε όπου επλάθη η οικουμένη και ήτον πλέον κατακουρασμένο, πτωχό, κτυπημένο από ανατολή…

Περισσότερα

Η υπαρξιακή αμηχανία των γειτόνων

ΕΟΝ

Του Ανδρέα Σταλίδη   Εμείς οι Έλληνες μπορούμε να διαβάσουμε τον Όμηρο του 800 π.Χ. στο πρωτότυπο και να αναγνωρίσουμε από το 25% έως και το 60% των λέξεων. Το ποσοστό εξαρτάται από το μορφωτικό μας επίπεδο, την εξέλιξη των λέξεων στους αιώνες και την ικανότητα να αναγνωρίζουμε τις ρίζες σύνθετων λέξεων. Ακόμα κι αν χρειαζόμαστε βοήθεια για την κατανόηση του νοήματος, η γλωσσική σύνδεση παραμένει ζωντανή. Μιλάμε για μια συνέχεια σχεδόν 2.800 ετών και είναι εντυπωσιακό το επίπεδο κατανόησης σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Ας δούμε όμως τους γείτονές…

Περισσότερα

«Άι μου Γιώργη!»

ΕΟΝ

Το άρθρο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Άι μου Γιώργη!» δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 23 Απριλίου 1892   Ανέτειλε το έαρ· δεύτε ευφρανθώμεν! Εξέλαμψεν η Ανάστασις Χριστού· δεύτε ευφρανθώμεν! Η του αθλοφόρου μνήμη τους πιστούς φαιδρύνουσα ανεδείχθη.   Ένθεν μεν ψάλλει η Εκκλησία, συγκαταβατικωτέρα κατά τας ημέρας ταύτας της αναστάσεως του Σωτήρος, παρά την ανωτέραν πνευματικήν έννοιαν τοιούτων παρακελεύσεων· ένθεν δε ο ελληνικός λαός, όστις φαντάζεται πρώτον λεβέντην και αστραπόμορφον νεανίαν τον ήρωα πρόμαχον του Χριστιανισμού, περιβάλλει με όλην την ποίησιν των μακραιώνων ονείρων του, με παμφαείς ακτίνας αφθίτου νεότητος και…

Περισσότερα

Τα περασμένα ωραία χρόνια…

ΕΟΝ

Του Χρήστου Μπολώση   Έτσι έλεγε ένα τραγουδάκι του Νίκου Χατζηαποστόλου στην οπερέτα του «Το Κορίτσι της Γειτονιάς», που έγραψε το 1922. Για σκεφθείτε λίγο. Την έγραψε το 1922 και μιλούσε για τα «περασμένα ωραία χρόνια», κάτι που σημάνει ότι αυτά τα τοποθετούσε κάπου στις παρυφές του 1821! Τα τελευταία 5-6 χρόνια, λόγω και των Μνημονίων, που τελείωσαν αλλά… μας βασανίζουν ακόμα, ακούμε συχνά, τους κάποιας ηλικίας συνανθρώπους μας, να αναπολούν τα «ωραία παλιά χρόνια», που η ζωή ήταν πιο απλή και ανθρώπινη, με λιγότερες ανάγκες και όλοι είμαστε ευχαριστημένοι,…

Περισσότερα