Ετικέτα: Ιστορία

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής   Ω γένος ελληνικό, πόσες δόξες σου αξίζουν, όπως αναφέρει και το τραγούδι, “με το χαμόγελο στα χείλη παν’ οι φαντάροι μας μπροστά και γίναν οι Ιταλοί ρεζίλι αφού η καρδιά τους δεν βαστά”. Αυτοί είμαστε. Αυτή και η γενιά μας. Και ό,τι και να κάνουν για να την ξεγράψουν πάντα θα ξαναγεννιέται από τις στάχτες της, όπως ο φοίνικας. Ελληνικός λαός, ο μόνος λαός που στο άκουσμα της λέξης πόλεμος, δεν τρόμαξε, δεν λύγισε και δεν παραδόθηκε, αλλά με το χαμόγελο…

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής   26 Οκτωβρίου 1912, ανήμερα του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου, η Νύμφη του Θερμαϊκού κερδίζει την πολυπόθητη λευτεριά της. Η όμορφη συμβασιλεύουσα της Κωνσταντινούπολης, Θεσσαλονίκη, από το 1432 έως το 1912 βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία, παρόλο που τα τελευταία χρόνια η δύναμη των Οθωμανών είχε παρέλθει, εξαιτίας των Βουλγάρων Κομιτατζήδων οι οποίοι προκειμένου να αφανίσουν και να κυριαρχήσουν στη Θεσσαλονίκη και την Μακεδονία στάθηκαν ενάντια ακόμη και στους Τούρκους. Η Θεσσαλονίκη είναι μια εκ των αρχαιοτάτων πόλεων, με την πιο μακραίωνη…

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής   13 Οκτωβρίου 1904, ημέρα θανάτου του κορυφαίου Μακεδονομάχου Παύλου Μελά, της ψυχής του Μακεδονικού Αγώνα, του ανθρώπου που αναπτέρωσε τις ελπίδες των σκλαβωμένων Μακεδόνων, του ανθρώπου που έδωσε νέα πνοή στον αγώνα. Ο Παύλος Μελάς, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας των Αθηνών και πατέρας δύο παιδιών, αφήνει την ελεύθερη Αθήνα και προστρέχει εθελοντής στην Μακεδονία ως ένας άλλος Απόστολος Παύλος, ως ένας Απόστολος όχι του Ευαγγελίου, αλλά της Λευτεριάς. Μόνιμος αξιωματικός του Ελληνικού στρατού και πολεμιστής στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1987, ένιωσε από…

Γράφει η Ραφαηλία Μπατζή, μέλος της Ε.Ο.Ν. Χαλκιδικής   12 Οκτωβρίου 1944, τα τελευταία γερμανικά στρατεύματα αναχωρούν από την Αθήνα και τον Πειραιά. Η Ελλάδα είναι επιτέλους ελεύθερη. Η Ελλάδα από τον Οκτώβριο του 1940 ως το 1941 τον Απρίλιο βρισκόταν σε εμπόλεμη ζώνη. Τον Απρίλιο οι πολεμικές συρράξεις τελειώνουν, η Ελλάδα χάνει την μάχη, αλλά όχι τον πόλεμο και μπαίνει σε ένα ατελείωτο σκοτάδι, που κράτησε 3 ολόκληρα χρόνια, την κατοχή της από τον ναζιστικό στρατό του Αδόλφου Χίτλερ. Τα χρόνια που πέρασαν ήταν φρικτά γεμάτα πόνο, φτώχεια, πείνα,…

Γράφει ο Γεώργιος Γρηγοριάδης, μέλος της Ε.Ο.Ν. Θεσσαλονίκης   Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι! Πανάλαφρος ο ύπνος σου· του Απρίλη τα πουλιά σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά, και να σου φτάνουν του χειμώνα οι καταρράχτες σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες. Πλατιά του ονείρου μας η γη και απόμακρη. Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά. Ιερή στιγμή. Σαν πιο πλατιά τη δείχνεις, και τη φέρνεις σαν πιο κοντά!   Αυτά γράφει…

Γράφει ο Γεώργιος Γρηγοριάδης, μέλος της Ε.Ο.Ν. Θεσσαλονίκης   Да живее Грција! Με αυτές τις τελευταίες λέξεις ο Καπετάν Κώττας απαγχονίστηκε, σαν προχθές 27 Σεπτεμβρίου στο Μοναστήρι, αφήνοντας τεράστιο κενό στον Μακεδονικό Αγώνα από πλευράς άξιων ηγετών και δυναμικών αγωνιστών. Ήδη από μικρός ο Κωνσταντίνος Χρήστου ή Коте Христов έδειξε πως ήταν επαναστατικός χαρακτήρας και αδέσμευτος. Γεννημένος στη Ρούλια (σημερινό χωριό Κώττας Φλωρίνης) από σλαβόφωνη μεν, ελληνική δε οικογένεια. Δεν ήταν των γραμμάτων, αλλά για βιοποριστικούς λόγους και για τα επαγγέλματα της βιωτής του παρακολούθησε τη βασική εκπαίδευση. Άσκησε διάφορα…