Γράφει η Τατιάνα Γκίκα, μέλος της Ε.Ο.Ν. Αθηνών
Το πανελλήνιο έχει συγκινήσει τις τελευταίες ημέρες ο θάνατος του γνωστού δημοσιογράφου Γεωργίου Παπαδάκη. Μα, αυτό που έφερε ακόμη μεγαλύτερη αναστάτωση και έκπληξη δεν ήταν τόσο η απώλειά του (λόγω της φυσικής ροής της ζωής) όσο η επιλογή των συγγενών του να δοθεί το σώμα του για αποτέφρωση.
Και να ήταν μόνο αυτό; Σε αποτέφρωση και η σορός του Χρήστου Πολίτη – γνωστού ηθοποιού από την σειρά “Λάμψη” στο ρόλο του “Γιάγκου Δράκου”.
Θλιβερό, να καταλήγει ο “Δράκος” μέσα στις φλόγες… Ποιος να το περίμενε;!
Επί της ουσίας, θέλουν να κάνουν την αμαρτία “μόδα” και να καταργήσουν σταδιακά ό,τι το παραδοσιακό. Αυτό, από μόνο του, υποδηλώνει και τη πνευματική κατάσταση της κοινωνίας στην οποία βρισκόμαστε.
Ο άνθρωπος πλάστηκε κατ’ εικόνα Θεού (Γεν. 1:26-27). Ο εχθρός και πολέμιος του ανθρώπου είναι ένας, ο διάβολος και εκείνος είναι που θέλει να αμαυρώσει την εικόνα του ανθρώπου. Όταν ο Θεός μας δημιούργησε, πρώτα έφτιαξε τον χουν (χώμα) και έπειτα ενεφύσησε σε αυτόν το Άγιο Πνεύμα. Η ψυχή συνεχίζει να υπάρχει. Πιστεύουμε στην Ανάσταση των νεκρών, μαζί με το σώμα, το οποίο θα εμφανιστεί ενώπιον του Θεού την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας.
Ο Άγιος Παΐσιος είχε πει σχετικά:
«Οἱ μηδενιστές καῖνε τούς νεκρούς, τούς κάνουν σκόνη. Μᾶς ξεκόβουν ἀπὸ τὴν Παράδοση καὶ τὴν ἄλλη ζωή. Ὅσοι ἔχουν κάποια θέση εἶναι κακό ποὺ δὲν φωνάζουν. Ἡ Ἐκκλησία νὰ πάρη θέση!
– Γέροντα, σκέφτονται νὰ ἀρχίσουν νὰ καῖνε τούς νεκρούς γιὰ λόγους ὑγιεινῆς καὶ γιὰ ἐξοικονόμηση χώρου.
– Γιὰ λόγους ὑγιεινῆς; Ἀκοῦς κουβέντα! Δὲν ντρέπονται ποῦ τὸ λένε; Ὅλη τὴν ἀτμόσφαιρα τὴν ἔχουν μολύνει, τὰ ὀστᾶ τούς πείραξαν; Τὰ ὀστᾶ στὸ κάτω‐κάτω εἶναι καὶ πλυμένα! Καὶ γιὰ ἐξοικονόμηση χώρου; Ὁλόκληρη Ἑλλάδα μὲ τόσα ρουμάνια καὶ δὲν βρίσκουν χῶρο; Ἔβαλα τὶς φωνές σὲ ἕναν καθηγητή τοῦ Πανεπιστημίου γιʹ αὐτὸ τὸ θέμα. Πῶς γιὰ τὰ σκουπίδια βρίσκουν τόσο τόπο καὶ γιὰ τὰ ὀστᾶ ποῦ εἶναι ἱερά δὲν βρίσκουν; Χάθηκε ὁ τόπος; Καὶ πόσα ὀστᾶ Ἁγίων μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνάμεσα σʹ αὐτά! Τὸ σκέφτονται αὐτό;
Στὴν Εὐρώπη καῖνε τούς νεκρούς, ὄχι γιατί δὲν ὑπάρχει χῶρος… νὰ τούς θάψουν, ἀλλὰ γιατί τὸ θεωροῦν πρόοδο. Δὲν ἀνοίγουν κανένα δάσος, γιὰ νὰ κάνουν χῶρο, ἀλλὰ καῖνε τούς νεκρούς, τούς κάνουν σκόνη, γιὰ νὰ ἀνοίξουν χῶρο… Βάζουν τὴν σκόνη σὲ ἕνα τόσο δά κουτάκι γιὰ περισσότερη εὐκολία καὶ αὐτὸ τὸ θεωροῦν πρόοδο. Τούς καῖνε τους νεκρούς, γιατί θέλουν οἱ μηδενιστές νὰ τὰ διαλύσουν ὅλα, ἀκόμα καὶ τὸν ἄνθρωπο. Νὰ μή μείνη τίποτε ποὺ νὰ θυμίζη στούς ἀνθρώπους τούς γονεῖς, τούς παπποῦδες, τὴν ζωή τῶν προγόνων τους. Νὰ ξεκόψουν τούς ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν παράδοσή τους. Νὰ τούς κάνουν νὰ ξεχάσουν τὴν ἄλλη ζωή καὶ νὰ τούς δέσουν σʹ αὐτή».
(Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο: «Μέ πόνο καί ἀγάπη γιά τόν σύγχρονο ἄνθρωπο», Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου – Λόγοι Α΄, ἔκδοση Ἡσ. Ἰ. Θεολόγου, Βασιλικά Θεσ/νίκης)
